Hófdýr
| Hófdýr Tímabil steingervinga: síðpaleósen–hólósen[1] | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Sléttusebri (Equus quagga), indverskur nashyrningur (Rhinoceros unicornis) og brasilískur tapír (Tapirus terrestris). | ||||||||
| Vísindaleg flokkun | ||||||||
| ||||||||
| Ættir | ||||||||
|
Hófdýr (fræðiheiti: Perissodactyla) eru ættbálkur spendýra með 17 tegundir í þrem ættum: hestar, tapírar og nashyrningar. Hjá þessum dýrum hefur öll burðargeta tánna fimm flust á eina eða þrjár fremstu tærnar. Hinar tærnar hafa þá ýmist horfið, minnkað, eða flust aftar eða ofar á fótinn. Klaufdýr dreifa hins vegar þyngd sinni á jafna tölu af tám (tvær eða fjórar). Annar munur er að hófdýr melta sellulósa úr plöntum í þörmunum, en ekki í magahólfi líkt og klaufdýr gera (fyrir utan svín).
Þessi ættbálkur var mun fjölbreyttari áður, en margar ættir hafa dáið út. Ein þeirra, Paraceratheriidae, innihélt einhver stærstu landdýr sem hafa lifað á jörðinni.[3]
Skyldleiki þessara dýra var uppgötvaður þegar á 19. öld af dýrafræðingnum Richard Owen sem gaf ættbálknum nafn sitt árið 1848.[4]
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ „PBDB“. paleobiodb.org. Sótt 18 júlí 2021.
- ↑ Ravel, Anthony; Orliac, Maeva (2014). „The inner ear morphology of the 'condylarthran' Hyopsodus lepidus“. Historical Biology. 27 (8): 8. doi:10.1080/08912963.2014.915823. S2CID 84391276.
- ↑ Riley Black (7. maí 2013). „The Last of the Rhinoceros Titans“. National Geographic.
- ↑ George Gaylord (1945). „The Principles of Classification and a Classification of Mammals“. Bulletin of the American Museum of Natural History: 252–258.