Fylgigigt

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search

Fylgigigt er gigtarsjúkdómur sem kemur í kjölfar sýkingar. Þýski herlæknirinn Hans Reiter varð fyrstur til að lýsa þessum sjúkdómi árið 1916. Það er einkennandi fyrir fylgigigt að það bólgnar ekki eingöngu liðhimnan heldur ennig sinaslíður og festingar vöðva, liðbanda og liðhylkis.

Algengast er að fylgigigt leggist á fólk á aldrinum 20–40 ára, fleiri karlar en konur fá fylgigigt og sjúkdómurinn er algengari meðal hvítra en svartra. Það er talið stafa af hærri tíðni af HLA-B27 geni meðal hvítra.[1][2]

Heimildir[breyta | breyta frumkóða]

Wikimedia Commons er með margmiðlunarefni sem tengist

Tilvísanir[breyta | breyta frumkóða]

  1. Sampaio-Barros PD, Bortoluzzo AB, Conde RA, Costallat LT, Samara AM, Bértolo MB (June 2010). „Undifferentiated spondyloarthritis: a longterm followup“. The Journal of Rheumatology. The Journal of Rheumatology. 37 (6): 1195–1199. doi:10.3899/jrheum.090625. PMID 20436080.
  2. Geirsson AJ, Eyjolfsdottir H, Bjornsdottir G, Kristjansson K, Gudbjornsson B (May 2010). „Prevalence and clinical characteristics of ankylosing spondylitis in Iceland – a nationwide study“. Clinical and experimental rheumatology. Clinical and Experimental Rheumatology. 28 (3): 333–40. PMID 20406616.