Sónata

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu

Þessi grein fjallar um tónsmíð ætluð hljóðfærum. Sjá einnig sónötuform.

Sónata er tónsmíð ætluð hljóðfæri (oft einleikshljóðfæri með undirleik), sem skiptist venjulega í þrjá eða fjóra kafla.

[breyta] Orðsifjar

Orðið „sónata“ er nýtt í íslensku og kom upprunalega sem tökuorð frá danska orðinu sonate, sem kemur úr ítalska orðinu sonata („hljómað“) en það er kvenkyns lýsingarháttur þátíðar sagnarinnar suonare („að hljóma“) frá latneska orðinu sono („ég hljóma“).^[1][2]

[breyta] Tengt efni

• Cantata
• Sónatína

[breyta] Heimildir

1. ↑ Kristinn Ármannsson. Latnesk málfræði. Mál og menning, 2001. ISBN 9979-3-0739-0
2. ↑ Ásgeir Blöndal Magnússon. Íslensk orðsifjabók. Stofnun Árna Magnússonar í íslenskum fræðum, 3. prentun mars 2008. ISBN 978-9979-654-01-8 á blaðsíðu 928 undir „sónata“.