Sónata

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Þessi grein fjallar um tónsmíð ætluð hljóðfærum. Sjá einnig sónötuform.

Sónata er tónsmíð ætluð hljóðfæri (oft einleikshljóðfæri með undirleik), sem skiptist venjulega í þrjá eða fjóra kafla.

Orðsifjar[breyta]

Orðið „sónata“ er nýtt í íslensku og kom upprunalega sem tökuorð frá danska orðinu sonate, sem kemur úr ítalska orðinu sonata („hljómað“) en það er kvenkyns lýsingarháttur þátíðar sagnarinnar suonare („að hljóma“) frá latneska orðinu sono („ég hljóma“).[1][2]

Tengt efni[breyta]

Heimildir[breyta]

  1. Kristinn Ármannsson. Latnesk málfræði. Mál og menning, 2001. ISBNISBN 9979-3-0739-0
  2. Ásgeir Blöndal Magnússon. Íslensk orðsifjabók. Stofnun Árna Magnússonar í íslenskum fræðum, 3. prentun mars 2008. ISBN: 978-9979-654-01-8 á blaðsíðu 928 undir „sónata“.
  Þessi tónlistargrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.