Þvertala
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Þvertölur eru í stærðfræði hlutmengi talna í tvinntölumenginu sem hafa neikvæða ferningstölu. Hugtakið var mótað af stærðfræðingnum René Descartes árið 1637 en hann kallaði það „nombre imaginaire pur“ (sem þýðir á frönsku „algjörlega ímyndaðar tölur“) og var því ætlað að vera lítillækkandi þar sem slíkar tölur væru augljóslega ekki til.
Skilgreining [breyta]
Allar tvinntölur má skrifa á forminu
þar sem
og
eru rauntölur og
þvereining með eftirfarandi eiginleika:
Talan
er raunhluti tvinntölunar og
er þverhlutinn.
