Skírdagur
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Skírdagur er fimmtudagurinn næstur fyrir páska og er sá dagur er kristnir minnast þess þegar Jesús innsetti hina heilögu kvöldmáltíð og þó fætur lærisveinanna, eftir að hafa snætt páskalambið. Lýsingarorðið skír merkir hreinn og nafnið lýtur að hreinsun sálarinnar, enda var skírdagur, ásamt öskudeginum, öðrum fremur talinn dagur iðrunar og afturhvarfs. Skírdag ber alltaf upp á fimmtudag.
Upphaflega hefur dagur þessi verið nefndur skírþórsdagur eins og „skjærtorsdag“ á dönsku og „Share-thursday“ á ensku. Þó finnst ekki nema eitt dæmi um það orð í íslenkum fornritum og er það frá 14. öld. Ástæðan er afnám dagsheitana Týsdagur, Óðinsdagur og Þórsdagur á 12. öld, sem sagt er að Jón Ögmundsson biskup hafi fyrirskipað.
Heimildir eru um það frá 18. og 19. öld að hnausþykkur rauðseyddur mjólkurgrautur hafi víða verið skammtaður á skírdagsmorgun áður en menn héldu til kirkju. En slíkir grautar þótti mikið lostæti hér áður fyrr á Íslandi, og er hans ósjaldan getið sem sérstaks hátíðaréttar. Grauturinn þótti þó auka mönnum svo vind, að sagt er að ekki hafi verið þefgott í kirkjunum á skírdag. [1]
