Pandabjörn

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu

Risapanda
Panda í National Zoo dýragarðinum í Washington, D.C. í Bandaríkjunum
Ástand stofns
Í mikilli útrýmingarhættu (IUCN)
Vísindaleg flokkun
Ríki: Dýraríki (Animalia) Fylking: Seildýr (Chordata) Flokkur: Spendýr (Mammalia) Ættbálkur: Rándýr (Carnivora) Ætt: Bjarndýr (Ursidae) Ættkvísl: Ailuropoda Tegund: A. melanoleuca
Tvínefni
Ailuropoda melanoleuca (David, 1869)
Útbreyðsla risapandna
Undirtegundir
A. melanoleuca melanoleuca A. melanoleuca qinlingensis

Pandabjörn eða risapanda (fræðiheiti: Ailuropoda melanoleuca) er spendýr sem tilheyrir ætt bjarndýra (Ursidae) og á heimkynni sín í Miðvestur- og Suðvestur-Kína. Tegundin er auðþekktur á stórum svörtum skellum í kringum augun, yfir eyrum og um miðjan líkamann.

Þótt pandabjörninn tilheyri hópi rándýra nærist hann nær eingöngu á bambus. Pandabjörninn étur líka hunang, egg, fisk, appelsínur og banana ef slíkt er innan seilingar.

Pandabjörninn lifir í fjallendi um miðbik Kína, það er í Sichuan, Shaanxi, og Gansu. Hann lifði eitt sinn á láglendinu en maðurinn hefur, með eyðileggingu skóglendis og stækkandi byggð, þvingað hann til að lifa einungis í fjöllunum. Pandabjörninn er í útrýmingarhættu af mannavöldum.