Fallbeyging
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Fallbeyging eða beyging (skammstafað sem b.) er mismunandi form orða eftir stöðu og hlutverki innan setningar. Beyging getur líka tjáð merkingarleg atriði eins og tölu (þ.e.a.s, fjölda), kyn og fleira. Strikið tilstrik (n-strik, strik sem er jafnbreytt bókstafinum n) er notað við upptalningu beygingarmynda.[1]
| Nefnifall | hér er | hestur |
|---|---|---|
| Þolfall | um | hest |
| Þágufall | frá | hesti |
| Eignarfall | til | hests |
Efnisyfirlit |
[breyta] Fallbeyging á milli mála
Fjöldi falla er mismunandi milli tungumála.
[breyta] Í íslensku
Í íslensku eru fjögur föll; nefnifall (sem telst til aðalfalls) og þolfall, þágufall og eignarfall (sem teljast til aukafalla). Hjálparorðin „hér er“, „um“, „frá“ og „til“ oft notuð til að greina á milli falla og orðið hestur notað sem dæmi — orð sem fylgja „hér er“ beygist í nefnifalli, orða sem fylgja „um“ í þolfalli, orð sem fylgja „frá“ í þágufalli og orð sem fylgja „til“ í eignarfalli.
[breyta] Tengt efni
- Beygingarlýsing íslensks nútímamáls (uppflettisafn yfir íslenskar beygingarmyndir á netinu)
- Sagnbeyging
- Sterk beyging
- Veik beyging
[breyta] Heimildir
[breyta] Tilvísanir
- ↑ Íslenskt mál og almenn málfræðiÞetta strik [–, tilstrik] er einnig notað til að aðgreina beygingarmyndar í upptalningu