Völsunga saga

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Ramsund rúnir frá Svíþjóð frá 12. öld fjalla um hvernig Sigurður Fáfnisbani lærði fuglamál

Völsunga saga er fremur löng lausamálssaga sem oftast er talin rituð fyrir eða um 1270. Hún hefur varðveist í einu skinnhandriti frá miðöldum en mörgum pappírshandritum. Í Völsungasögur eru um 30 vísur sem fjalla um Sigurð Fáfnisbana og forfeður hans.

Meginefni sögunnar er saga Sigurðar Fáfnisbana sem drap drekann Fáfni. Völsunga saga er yfirleitt talin til fornaldarsagna Norðurlanda. Breski rithöfundurinn Tolkien varð fyrir áhrifum af Völsunga sögu og má greina þau í Hringadrottinssögu og fleiri verkum Tolkiens.

Heimild[breyta]