Skotvopn

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita

Skotvopn er vopn sem skýtur einu eða fleiri skotum sem knúin eru áfram af gasi sem verður til við sprengingu drifefnis í skothylki, sem skorðar byssukúluna þar til hleypt er af. Í gamla daga var drifefnið yfirleitt svart púður en nú til dags er yfirleitt notast við reyklaust byssupúður, kordít o.fl. Loftbyssa notar samþjappað loft sem drifefni. Handskotvopn er ekki þyngra en svo að einn fullorðinn maður getur haldið á því og hleypt af án stuðnings og þeim var fyrst beitt með markvissum hætti í hernaði á Endurreisnartímanum.

Hlaupvíð skotvopn[breyta]

Fallbyssa er mjög hlaupvíð og langdræg og tilheyrir stórskotaliði, en fallbyssur voru einnig á orrustuskipum. Eru oftast á hjólum og hlaupið er með dempara til að draga úr bakslagi. Sumar fallbyssur eru á skriðbeltum með eigin drifbúnaði, líkt og skriðdreki. Skotið er undir tiltölulega háu horni þ.a. skeytin fara í boga og falla fyrir eigin þunga á skotmark. Sprengjuvarpa er mun hlaupminni og skammdrægari, en notuð með sama hætti og fallbyssa, þ.e. skeytin eru látin falla á skotmarkið. Eru yfirleitt ekki þyngri en svo að einn maður getur haldið á þeim.

Önnur vopn, sem skjóta má með[breyta]

Bogi og örvar, lásbogi, kastspjót, munnbyssa, baunabyssa og teygjubyssa teljast almennt ekki til skotvopna, þó færa megi rök fyrir því að flokka þau sem slík.

Tengt efni[breyta]

Tenglar[breyta]

Wikimedia Commons er með margmiðlunarefni sem tengist


  Þessi vopnagrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.