Schwarzschild-geisli

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita

Schwarzschild-geisli er einginleiki massa og gefur mörk fyrir því hvenær hann verður það mikill að ef honum yrði þjappað saman í kúlu, sem væri með geisla að stærð Schwarzschild-geisla massans, þá heldur massinn áfram að þjappast og verður að lokum að þyngdarsérstæðu. Þetta er einmitt það sem talið er að gerist við myndun svarthols.

Reikna má Schwarzschild-geisla, rs með eftirfarandi jöfnu:

r_s = \frac{2Gm}{c^2},

þar sem G er þyngdarfastinn, m massi og c ljóshraði.

Um jörðina gildir:

r_s = \frac{2Gm}{c^2} = \frac{2 \times 6.67 \times 10^{-11} \times 6 \times 10^{24}}{(3 \times 10^8)^2} \approx 9 mm,

sem þýðir að til að jörðin félli saman í þyngdarsérstæðu þyrfti hún að þjappast saman í kúlu með um 9 mm geisla.

Tenglar[breyta]