Peak ground acceleration

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita

Peak ground acceleration er mælieining yfir jarðskjálftahröðun á jörðinni. Ólíkt Richterskvarðanum og Moment Magnitude kvarðanum þá er þetta ekki mælieining yfir orku jarðskjálfta, heldur hversu hratt jörðin skelfur á ákveðnu svæði. Jarðskjálftahröðun er jafnframt mæld á Marcalli intensity kvarðanum þar sem skýrslur og mælingar eru notaðar, en PGA notast við mælitæki og er mjög samsvarandi Marcalli kvarðanum.[1]

Jarðeðlisfræði[breyta]

Jarðskjálfti dreifist með bylgjum frá skjálftamiðju, sem orsakar lóðrétta jarðhreyfingu og lárétta. PGA mælir hröðunina á þessum bylgjum þar sem mesta hreyfing jarðarinnar er mesti hraðinn og mesta fjarlægð frá skjálftamiðju er fjarlægðin.[2]

PGA er mæld í g (hröðun sem orsakast vegna þyngdarkrafts) annaðhvort sem tugastafur eða prósenta í m/s².[2]

Heimildir[breyta]

  1. "ShakeMap Scientific Background. Rapid Instrumental Intensity Maps.". Earthquake Hazards Program. U. S. Geological Survey.
  2. 2,0 2,1 https://geohazards.usgs.gov/deaggint/2002/documentation/parm.php "Explanation of Parameters". Geologic Hazards Science Center. U.S. Geological Survey.