Kappadókía

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Landslag í Kappadókíu.
Kort sem sýnir staðsetningu Kappadókíu.

Kappadókía (gríska: Καππαδοκία; tyrkneska: Kapadokya komið frá persnesku Katpatuka sem þýðir „land hinna fallegu hesta“) var stórt hérað inni í landi í Litlu-Asíu þar sem nú er Tyrkland. Í dag er nafnið Kappadókía aðallega notað í tenglsum við ferðamannaiðnað en það er gróflega sama svæði og Nevşehir-hérað. Kappadókía er þekkt fyrir mjög sérstakt landslag vegna sandsteins sem náttúrurof hefur verkað á og vegna neðanjarðarborga sem byggðar voru fyrir Krist.

Saga[breyta]

Á tímum Heródótosar bjuggu Kappadókar á öllu svæðinu frá TárusfjöllumSvartahafi. Nafnið kemur fyrst fyrir seint á 6. öld f.Kr. sem heiti á landi innan Persaveldis. Fyrir tíð Xenófóns (f. um 430 f.Kr. hafði Kappadókíu verið skipt upp í tvö landstjórnarumdæmi (satrap) þar sem annað þeirra hét áfram Kappadókía en hitt fékk fyrst nafnið „Kappadókía í átt til Pontus“ sem síðan var stytt í „Pontus“. Þessi þrengri merking orðsins Kappadókía hefur síðan verið notuð.

Á bronsöld var Kappadókía þekkt sem Hatti og var kjarnaland Hittíta. Þrátt fyrir fall veldis Hittíta og við útþenslu Persa og Grikkja náði landið að mestu að halda innlendum höfðingjum og var eins konar lénsveldi. Landið var að lokum gert að rómversku skattlandi á tímum Tíberíusar árið 17.

Tengill[breyta]

Wikimedia Commons er með margmiðlunarefni sem tengist