Fornnorræna
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
| Sameina skal þessa grein við:Fornnorska |
Fornnorræna, frumnorræna[1] eða norræna[2] (áður fyrr norrœnt mál eða dǫnsk tunga) er samheiti yfir norræn mál sem töluð voru í Skandinavíu (þ.m.t á Íslandi), hlutum Bretlandseyja, Grænlandi og hluta Rússlands á árunum 800 til 1700.[3] Í frumnorrænu hurfu upphafssamhljóðar margra orða - wolf, wool, wound, wonder, wotan, word, young, year.
Í bláupphafi Heimskringlu, eftir Snorra Sturluson, er talað um danska tungu, og er þá átt við það tungumál sem síðar var farið að kalla norrænu:
- Í bók þessi lét eg rita fornar frásagnir um höfðingja þá er ríki hafa haft á Norðurlöndum og á danska tungu hafa mælt, svo sem eg hefi heyrt fróða menn segja, svo og nokkurar kynkvíslir þeirra eftir því sem mér hefir kennt verið.
Tengt efni [breyta]
- Frumnorræna (Proto-Norse) — töluð á Norðurlöndum á árunum 200–800
- Íslenska
- Rúnir
Heimildir [breyta]
- ↑ Orðið „Fornnorræna“ á Orðabanka íslenskrar málstöðvar
- ↑ Orðabók Háskólans
- ↑ „ISL212 - 1. þáttur 9 - Norræn málssaga“, skoðað þann 5. júlí 2007.