Dýrasvif

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Suðurhafsljósáta (Euphausia superba) er dæmi um dýrasvif.

Dýrasvif er ófrumbjarga (stundum grotætur) svif sem á heimkynni sín í höfum, sjó og ferskvatni. Sumt dýrasvif er of lítið til að sjást með berum augum þó mest af því er stærra en svo.

Mikil dýrafána telst til svifsins, oft lifa tegundir fyrsta skeiðið sitt sem svif. Margar tegundir fiska og krabbadýra byrja ævi sína sem egg og lirfur og eru því svif í takmarkaðan tíma og breytast svo þegar þær komast á fullorðinsár. Einnig nærast ungir krossfiskar, samlokur, ormar og önnur botndýr sem svif áður en þau komast í rétt umhverfi sem fullorðin dýr. Sum dýr eru alla ævina sem svifdýr en kallast þá alsvif holoplankton.[1]

Smákrabbadýr eru mjög algeng í svifinu. Meðal tegunda sem falla undir smákrabbadýr eru krabbaflær sem eru lítil dýr og eru í útliti eins og hrísgrjón. Rauðátan er líklega algengasta krabbaflóin hér við land en svo er einnig ljósátan, hún er ekki eins algeng en hún er stærri. Þessar átur eru ein af undirstöðum fæðukeðjunnar í sjónum.[2]

Sölpur (Salps) eru möttuldýr sem svipar mikið til botnfastra möttuldýra t.d. sea squirt en eru sviflæg. Þær geta fjölgað sér hratt við réttar aðstæður og kallast sulta ef þetta lendir í nót hjá sjómönnum.

Heimildir[breyta]

  1. Holoplankton. Encyclopedia Britanica. Anon (2008)“ (html) ((2008)),
  2. Ný sýn á fæðusögu úthafsdýra – fæðutengsl metin með fitusýrum. Theochem.org. Hildur Pétursdóttir, Ástþór Gíslason, Stig Falk-Petersen, Jörundur Svavarsson (2000)“ (html) ((2000)),