Ívarp
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Ívarp[1] er eintæk vörpun
sem varpar mengi á sjálft sig, þ.e. sérhvert stak í formengi vörpuninnar hefur eitt og aðeins eitt stak í bakmenginu, sem er jafnt stak úr formenginu. svo að:[2]

fyrir öll x í
ef
er hlutmengi í
. Fallgildi ívarpsins er stök í mengi fastapunkta fallsins og ívarp er skv. skilgreiningu gagntækt fall.