Ívarp

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita

Ívarp[1] er eintæk vörpun i sem varpar mengi á sjálft sig, þ.e. sérhvert stak í formengi vörpuninnar hefur eitt og aðeins eitt stak í bakmenginu, sem er jafnt stak úr formenginu. svo að:[2]

i: A\rightarrow B, \qquad i(x)=x.

fyrir öll x í A ef A er hlutmengi í B. Fallgildi ívarpsins er stök í mengi fastapunkta fallsins og ívarp er skv. skilgreiningu gagntækt fall.

Tilvísanir[breyta]

Tengt efni[breyta]