Íþróttabandalag Vestmannaeyja

Merki Íþróttabandalags Vestmannaeyja

Virkar deildir Íþróttabandalags Vestmannaeyja
Knattspyrna	Handbolti	Körfubolti
Sund
Deildir undir öðrum merkjum
Frjálsar	Golf	Fimleikar
Badminton	Boccia	KFS

ÍBV eða Íþróttabandalag Vestmannaeyja er stærsta íþróttafélagið í Vestmannaeyjum. Heimildir um starfsemi félagsins ná til sumarsins 1903.
Fyrst um sinn gekk félagið undir nafni Knattspyrnufélag Vestmannaeyja (KV).
KV var eitt af fyrstu liðunum til að keppa á Íslandsmótinu í knattspyrnu 1912.
ÍBV var formlega stofnað 6. maí 1945. Eins og nafn Íþróttabandalags Vestmannaeyja gefur til kynna er ÍBV sameiningafélag margra félaga. Mörg félög höfðu verið í Eyjum bæði fyrir stofnun bandalagsins og einnig hafa mörg félög starfað í gegnum árin samhliða ÍBV. Félögin Þór og Týr höfðu verið starfandi frá öðrum og þriðja áratug 20. aldarinnar og hvatt hvort annað áfram með stöðugri samkeppni. Þessi félög, ásamt öðrum sértækari, höfðu haft með sér félög sem þau kepptu sameiginlega undir á landsmótum og ber þar helst að nefna Knattspyrnufélag Vestmannaeyja (KV). Sem var sameiginlegt tákn Þórs og Týs uppá landi sem og þegar gesti bar að garði. Árið 1945 var formlega stofnað bandalag íþróttafélaga í Vestmannaeyjum, Íþróttabandalag Vestmannaeyja. Félögin höfðu fram að því keppt í nafni KV upp á meginlandinu fyrir stofnun bandalagsins en frá stofnun félagsins skyldi keppa undir merkjum ÍBV utan héraðs. Það varð síðan árið 1996 sem félögin Þór og Týr voru sameinuð endanlega innan bæjar sem utan í ÍBV. Var í framhaldinu að því allt yngri flokkastarf félagana einnig sameinað undir merki ÍBV.

Saga

Elstu heimildir

Heimildir um starf félagsins ná aftur til ársins 1903 þegar Björgúlfur Ólafsson læknir kenndi knattspyrnu og sund sumarið 1903. Þá gekk félagið undir nafninu Knattspyrnufélag Vestmannaeyja. Íþróttafélagið Þór var stofnað 1913, Knattspyrnufélag Vestmannaeyja starfaði í mörg ár og 1921 var Knattspyrnufélagið Týr stofnað.

Knattspyrnufélag Vestmannaeyja (1903-1945)

Sameinað lið Þórs og Týs í 2. flokki undir merki KV um 1930.

Litlar heimildir hafa fundist um upphaf og afdrif Knattspyrnufélags Vestmannaeyja. Hins vegar er vitað að Björgúlfur Ólafsson læknir bjó í Eyjum sumarið 1903 og kenndi knattspyrnu og sund. Níu árum síðar lögðu 12 leikmenn liðsins á sig tveggja sólarhringa langt ferðarlag til Reykjavíkur til að taka þátt í fyrsta íslandsmótinu 1912. Samheldni félaganna í Eyjum var yfirleitt góð, þótt oft væri hart barist á heimavelli.

Fyrsta Íslandsmótið

Fyrsta Íslandsmótið í knattspyrnu var haldið árið 1912 í Reykjavík og þóttu það mikil tíðindi þá að lið frá Vestmannaeyjum tilkynnti sig og mætti til keppninnar. Á þessu móti, sem markaði upphaf mótahalds knattspyrnuliða á Íslandi og hefur síðan í áranna rás þróast upp í það geysiumfangsmikla Íslandsmót sem nú er, voru aðeins þrjú keppnislið KR, Fram og ÍBV (sem þá nefndist KV). Það tók knattspyrnumenn KV tvo daga að komast til Reykjavíkur. Þeir sigldu með dönsku skipi m/s Pexvie til Stokkseyrar og gengu síðan með pjönkur sínar á bakinu sem leið lá til Selfoss þar sem gist var um nóttina í Tryggvaskála. Ekki voru knattspyrnukapparnir slæptari en það eftir ferðina að þeir köstuðu sér til sunds í Ölfusána og þótti heimamönnum það hreystilega gert. Daginn eftir var farið með tveimur póstvögnum til Reykjavíkur en menn urðu þó að ganga upp Kambana. Eyjamenn léku fyrst við KR og töpuðu leiknum 0-3 í geysilega hörðum leik sem tók svo illan toll af liði KV að þeir höfðu ekki nægilega marga leikmenn ósára til að geta leikið síðari leikinn sem átti að vera móti Fram. Í samtímaheimildum má á einum stað lesa svo um þennan leik: "Meira var hugsað um að hlaupa á manninn en leika boltanum, sumir voru brenglaðir fyrir leikinn og sumir orðið að ganga úr leik meðan á leik stóð svo að uppi stóðu aðeins sjö leikmenn, svo hætt var við frekari keppni og farið með næsta póstskipi til Eyja."

Upphafsmenn félagsins

Leiðin sem leikmenn ÍBV ferðuðust á leið sinni á fyrsta Íslandsmótið í knattspyrnu árið 1912

Segja má að þeir sem lögðu á sig tveggja sólarhringa ferðarlag til að taka þátt í fyrsta Íslandsmótinu árið 1912 séu með réttu meðal upphafsmanna Knattspyrnufélags Vestmannaeyja, en þeir voru:

• Steingrímur Magnússon, markvörður
• Sæmundur Jónsson, vinstri bakvörður
• Árni Sigfússon, hægri bakvörður
• Jón Ingileifsson, hægri framvörður
• Árni J. Johnsen, mið framvörður
• Ársæll Sveinsson, vinstri framvörður
• Ágúst Eiríksson, framherji
• Árni Gíslason, framherji
• Jóhann A. Bjarnasen, framherji
• Eyjólfur Ottesen, framherji
• Georg Gíslason, framherji
• Lárus J. Johnsen, varamaður

Að ógleymdum Björgúlfi Ólafssyni lækni. Sem ótvírætt var einni helsti upphafsmaður íþróttaiðkunar í Vestmannaeyjum.

Bandalag Þórara og Týrara

Fljótlega eftir stofnun Týs 1921 tóku Týrarar höndum saman við leikmenn úr Þór og reyndu fyrir sér undir sameinuðu merki KV, þegar leikið var við lið utan Eyjanna. KV varð þar með úr sögunni sem sjálfstætt knattspyrnufélag og upp frá því bandalag Þórara og Týrara.
Varð það upphafið að gæfuríku samstarfi félaganna í knattspyrnu, þar sem merki þeirra vék fyrir sameiginlegu merki Eyjanna. Féllu liðin mjög vel saman sem heild, þótt barist væri grimmilega innbyrðis á heimavelli og hvergi gefið eftir. Týrarar tóku af og til þátt í kappleikjum á meginlandinu undir merki KV, en fengu einnig heimsóknir til Eyja. Fyrsta ferð Þórara og Týrara undir sameinuðu merki KV var farin á Íslandsmót til Reykjavíkur árið 1926, en þá voru liðin 14 ár frá því að Eyjamenn höfðu tekið þátt í Íslandsmótinu í knattspyrnu í fyrsta sinn. Fóru leikmennirnir með mótorbáti til Stokkseyrar, en það var þá eina samgönguleið Eyjamanna við meginlandið.

Rígur milli félagana

Alvaran tók við þegar félögin mættust í kappleik, ef marka má skrif í íþróttablaðinu Þjálfa. Þá var hart barist og gengið eins langt og dómarinn leyfði. Íþróttin var ung og þekkingin lítil á reglunum. 1932 stendur í Þjálfa "26. júní fór fram 1. flokks kappleikur um vorbikarinn, og sigraði Þór með 3:1. Þótti leikurinn ljótur, mikið um hrindingar og brögð af hvorum tveggja, enda gerðust leikmenn allreiðir - Dómarinn var mjög reikull í dómum sínum, enda alveg óvanur."
Alvara leiksins, þegar heimaliðin mættust í kappleik, var hér í fyrsta sinn dregin fram í dagsljós hins prentaða máls í Vestmannaeyjum. Í fyrsta skipti var minnst á ríg milli félaganna, sem hyrfi reyndar, þegar þau snéru bökum saman gegn andstæðingi utan Eyjanna. Voru heimsóknir kappliða til Eyja m.a. rómaðar vegna þess að þær þjöppuðu leikmönnum heimaliðanna saman undir merki KV: "Er mjög gott fyrir okkur hér að fá slíkar heimsóknir öðru hvoru, þó ekki væri nema til þess, að við um stund gleymdum hinum viðbjóðslega ríg milli „Þórs“ og „Týs“ og skipuðum okkur undir merki KV".

Áratugir dragnótar og síldveiða

Atvinnuhættir Eyjamanna settu KV skorður, sem og öðrum íþróttamönnum í Eyjum á fyrstu áratugunum, þegar knattspyrnan var að festa rætur. Frá upphafi var þó markið sett hátt og heimavettvangurinn einn ekki talinn nægjanlegur fyrir íþróttina. Í vikublaðinu Víði sagði einn Týraranna "Knattspyrnumenn hér í Eyjum, hafa sýnt það á kappmótum í Reykjavík, að þeir eru með bestu knattspyrnumönnum landsins. Þá vantar eigi annað en herslumuninn, og hann er ekki mikill, til þess þeir séu þeir bestu." Þátttakan var þó stopul á æfingar oft á tíðum, og sum árin var KV ekki með á Íslandsmótinu, eins og á árabilinu 1934-1942. Árin 1942 og 1943 hristu leikmenn KV loks af sér slenið með ákaflega litlum árangri. Sigruðu Eyjamenn aðeins í einum leik árið 1942 og lentu í 4. sæti ásamt Víkingur R. í keppni fimm liða. Það bar til tíðinda haustið 1942, að Axel Andrésson kom til Eyja á vegum ÍSÍ og kenndi knattspyrnu um mánaðarbil. Koma mætra leiðbeinenda til Eyja gat hins vegar ekki keppt við atvinnuhætti Eyjaskeggja á 5. áratugnum fremur en áður. Tímabilið, sem hægt var að stunda knattspyrnu, hafði styst með tilkomu dragnótaveiða í maí og síldveiða fyrir norðan frá júní-júlí og fram í september. Ungir Eyjamenn sóttu sjóinn sem fyrr eða voru tengdir honum svo nánum böndum, að knattspyrnuiðkun lagðist að mestu niður á meðan á sjósókn stóð. Júní og september voru því nánast einu keppnismánuðirnir í Eyjum, og á meðan svo var nýttist aukin þekking í knattspyrnunni illa. Var svo komið um miðjan 5. áratuginn, að Eyjamenn náðu ekki í lið í áratug til þess að halda í víking á meginlandið og láta reyna á kunnáttu sína annars staðar en á heimavelli.

Ungmennafélag Vestmannaeyja (1907-1914)

Mikil vakning varð í æskulýðsmálum í Vestmannaeyjum í byrjun fyrsta áratugar 20. aldarinnar. Steinn Sigurðsson skólastjóri Barnaskólans í Vestmannaeyjum beitti sér fyrir hreyfingu ungafólksins í Vestmannaeyjum. Hann kenndi sund, glímu og knattspyrnu.
Ungmennafélag Vestmannaeyja er talið hafa verið stofnað árið 1907 að frumkvæði Steins Sigurðssonar.
Ungmennafélagið lagði hinsvegar upp laupana árið 1914, en þá flutti Steinn frá Vestmannaeyjum og má leiða að því líkur að með brottflutningi hans hafi félagið lognast út af. Segja má að Íþróttafélagið Þór hafi verið eins konar arftaki Ungmennafélagsins, en íþróttafélagið var stofnað árið 1913. Þá starfaði annað ungmennafélag í Vestmannaeyjum á árunum 1927-1929 og gaf m.a. út félagsblað.

Íþróttafélagið Þór (1913-1996)

Merki Íþróttafélagsins Þór

Bæði Knattspyrnufélag Vestmannaeyja og Ungmennafélag Vestmannaeyja virtust hafa misst mikinn kraft úr starfinu fljótlega í byrjun annars áratugar nítjándu aldar. Í það minnsta var það tilfinning Guðmundar Sigurjónssonar.
Guðmundur Sigurjónsson var íþróttakennari frá Reykjavík og kom til Eyja gagngert til að halda námskeið fyrir unga fólkið í hinum ýmsu íþróttum. Guðmundur beitti sér fljótlega fyrir stofnun sérstaks íþróttafélags. Stofnfundur þessa nýja íþróttafélags var 9. september 1913 í Þinghúsinu. Stofnfélagar voru 13 og voru þar á meðal margir nafnkunnir menn í bæjarfélaginu. Markmið Þórs voru í upphafi að auka líkamlegan og andlegan mátt æskulýðs byggðarlagsins, bæði pilta og stúlkna.

Á stofnfundinum var félaginu gefið nafnið Þór, en alls komu sjö nafngiftir til greina. Ekki er getið í fundargerðarbókum hverjar hinar tillögurnar eru. Þá voru lög fyrir félagið samþykkt í 10 aðalgreinum. Í 2. gr. laganna segir: „Tilgangur félagsins er að iðka alls konar íþróttir og glæða áhuga manna á þeim.“ Fyrstu stjórn félagsins skipuðu þeir Georg Gíslason, formaður, Haraldur Eiríksson, féhirðir og Sigurður Jónsson, skósmiður í Péturshúsi, var ritari.

Tveimur dögum eftir aðalfund félagsins komu stofnfélagar saman til fundar. Á fundinum var tekin ákvörðun um að senda mann til Reykjavíkur til náms. Skyldi hann taka að sér íþróttakennslu félagsins þegar hann kæmi aftur heim. Haraldur Eiríksson, fyrrverandi rafvirkjameistari, var valinn til ferðarinnar. Strax um haustið 1913 byrjuðu íþróttaæfingar félagsins, en fyrsta árið var eingöngu um að ræða íslenska glímu, sem iðkuð var. Fljótlega varð starfsemi félagsins fjölbreyttari og knattspyrna, frjálsar íþróttir, sund og leikfimiæfingar voru einnig iðkaðar.

Gefið var út félagsblað á fyrstu árum Þórs og hét það Mjölnir. Fyrsta tölublaðið var lesið upp á félagsfundi 20. janúar 1919. Þá var stofnuð sérstök kvennadeild í handknattleik 9. desember 1929.

Formenn Íþróttafélagsins Þórs

• 1913-1918 Georg Gíslason frá Stakkagerði
• 1919 Hjálmar Eiríksson
• 1920-1923 Georg Gíslason frá Stakkagerði
• 1924-1926 Guðmundur Helgason
• 1927-1932 Georg Gíslason frá Stakkagerði
• 1932-1942 Jón Ólafsson frá Garðhúsum
• 1942-1949 Ingólfur Arnarson útgerðarmaður
• 1949-1952 Kristján Georgsson Gíslasonar
• 1952-1954 Ingólfur Arnarson útgerðarmaður
• 1954-1958 Valtýr Snæbjörnsson frá Hergilsey

• 1958-1959 Sveinn Tómasson Sveinssonar
• 1959-1962 Sveinn Ársælsson Sveinssonar
• 1962-1964 Axel Ó. Lárusson kaupmaður
• 1964 Ólafur Sigurðsson
• 1965-1967 Alexander Guðmundsson
• 1967-1970 Jón Kr. Óskarsson
• 1970-1972 Axel Ó. Lárusson kaupmaður
• 1972-1975 Birgir Jóhannsson
• 1975-1976 Sigurgeir Ólafsson
• 1976-1977 Guðmundur Stefánsson

• 1977-1979 Friðrik M. Sigurðsson
• 1979-1985 Friðrik Karlsson
• 1985-1996 Þór Ísfeld Vilhjálmsson

Knattspyrnufélagið Týr (1921-1996)

Merki Knattspyrnufélagsins Týs

Átta árum eftir stofnun Þórs eða árið 1921, kom Knattspyrnufélagið Týr til sögunnar.
Aðdragandinn að stofnun Týs var sá að árið 1920 voru bæði Þór og KV illa stödd fjárhagslega. Nokkrir strákar á 18. og19. ári sem höfðu takmarkaðan aðgang innan félagana að tuðrum innan félagana ákváðu að fjárfesta nokkrir saman í bolta, þeir höfðu reynt að fá þessu breytt og buðu fram Jóhann Gunnar Ólafsson í stjórn KV, en það gekk ekki og stofnuðu því Tý samhliða fjárfestingu sinni í tuðrunni. Stofendur Týs sem allir voru ungir að árum höfðu það einnig sameiginlegt að vera óánægðir með að mæta afgangi þegar skipt var í lið á æfingum.
Knattspyrnufélagið Týr var stofnað 1. maí 1921. Voru stofendur félagsins 45 talsins og voru nærri því allir innan við tvítugt. Meðal stofenda voru Gunnar Ólafsson kaupmaður og útgerðarmaður, Binni í Gröf, Gísli J. Johnsen, Ísleikur Jónsson á vörubílastöðinni, Einar Sigurðsson (ríki), Friðrik Jesson.

Segja má að þessi tvö félög hafi ekki getað verið hvort án annars, því félögin efldu hvort annað, skerptu keppnisviljann, brýndu fórnarviljann og juku félagsþroska félaga sinna. Sameiginlega réðust félögin í að endurbæta völlinn við Hástein um miðjan þriðja áratuginn, en í nokkur ár hafði ekkert verið gert í vallarmálum. Var völlurinn við Hástein notaður til ársins 1937, er íþróttasvæðið inni við Botn var tekið í notkun. Allmörgum árum síðar var svo aftur farið á svæðið við Hástein þar sem nú er aðalleikvangur knattspyrnunnar.

Formenn Týs

• 1921-1923 Jóhann Gunnar Ólafsson
• 1924-1928 Friðrik Jesson
• 1929 Gísli Finnsson
• 1930-1932 Friðrik Jesson
• 1933-1934 Þórarinn Guðmundsson
• 1935 Karl Jónsson
• 1936-1940 Þórarinn Guðmundsson
• 1941-1948 Martin Tómasson
• 1949-1950 Jón Scheving
• 1951-1953 Karl Jónsson

• 1954 Vigfús Ólafsson
• 1955-1956 Eiríkur Guðnason
• 1957 Marteinn Guðjónsson
• 1958-1959 Eggert Sigurlásson
• 1960 Guðjón Magnússon
• 1961-1963 Eggert Sigurlásson
• 1964-1965 Reynir Guðsteinsson
• 1966 Guðmundur Þórarinsson
• 1967 Gunnar Jónsson
• 1968 Eggert Sigurlásson

• 1969 Stula Þorgeirsson
• 1970 Gylfi Sigurjónsson
• 1971-1973 Eggert Sigurlásson
• 1974-1977 Guðmundur Þ.B. Ólafsson
• 1978 Þorsteinn Jónsson
• 1979 Snorri Jónsson
• 1980 Ágúst Bergsson
• 1981-1982 Ellý Gísladóttir
• 1983 Rafn Pálsson
• 1984-1988 Birgir Guðjónsson

• 1989-1991 Birgir Sveinsson
• 1992 Helgi Sigurlásson
• 1993-1994 Ólafur Týr Guðjónsson
• 1995-1996 Helgi Sigurlásson

Íþróttaráð Vestmannaeyja (1929-1945)

Árin 1929-1945 starfandi hér Íþróttaráð Vestmannaeyja (ÍRV). Það var skipað fulltrúum frá íþróttafélögunum í bænum, Þór og Tý. Tveimur frá hvoru félagi og formaður ráðsins sá fimmti. Tilgangur þess var að halda utan um sameiginlega starfsemi félagana undir merkjum KV. Var það aflagt samhliða KV þegar ÍBV var stofnað árið 1945. Fyrsti formaður ÍRV var Páll Kolka læknir sem gengdi formennsku í ráðinu til ársins 1934.

Íþróttabandalag Vestmannaeyja (1945-)

Eftir mikinn samgang milli Þórs og Týs innan KV, var ákveðið að stofna til nýs sambands milli félagana.
Stofnfundur ÍBV fór fram 6. maí 1945 og var ÍRV og KV samhliða þessari ákvörðun lagt niður.
Árið 1953 tóku Eyjaskeggjar þátt í landsmóti 1. flokks eftir 10 ára hlé og einnig næsta sumar. Var nú í fyrsta sinn keppt undir nýju, sameinuðu merki félaganna í Eyjum, ÍBV, og hafði þátttaka knattspyrnuliða aukist verulega frá því að Eyjamenn tóku seinast þátt í Íslandsmóti 1. flokks. Var félögum nú skipað saman í riðla og lenti lið ÍBV í 2. sæti í sínum riðli fyrra árið með 4 stig. Sýndi liðið góða leiki og var spáð þátttökurétti í meistaraflokki fljótlega.

Gullár yngri flokkana

Eftir að strákarnir hans Lolla hófu framfarasókn knattspyrnunnar hjá ÍBV hafi leiðin legið uppá við og næsta 20 ára tímabil var mjög árangursríkt hjá ÍBV. Félagið komst í fremstu röð knattspyrnufélaga á landinu titlarnir tóku að streyma heim til Eyja. Sérstaklega er minnisstætt sigurárið mikla 1970 en það ár færðu knattspyrnumenn Eyjanna heim til Eyja helming þeirra verðlaunagripa sem um var keppt á vegum KSÍ. Það afrek verður ekki auðveldlega endurtekið. Afrekalisti yngri flokka ÍBV árin 1964-1980:

• 2. flokksmeistarar: 5
  • 1969, 1970, 1972, 1975, 1980
• Bikarmeistarar 2. flokks: 4
  • 1960, 1969, 1970, 1972
• Meistari eldri flokks: 1
  • 1991
• 3. flokksmeistarar: 2
  • 1970, 1971
• 4. flokksmeistarar: 3
  • 1964, 1967, 1970
• 5. flokksmeistarar: 2
  • 1969, 1976

Íþróttavellir í Eyjum

Margir íþróttavellir hafa verið í Eyjum gegnum tíðina og eru enn talsvert margir.

Hásteinsvöllur

Hásteinsvöllur á öðrum eða þriðja áratug 19. aldar

Hásteinsvöllur er aðalleikvangur Eyjanna og heimavöllur ÍBV. Sögur af vellinum ná aftur til ársins 1912, en á þeim tíma var hann varla meira en lítt ruddir móar. Völlurinn var endurbættur árið 1922 en þótti aldrei boðlegur sem keppnisvöllur í knattspyrnu né fyrir aðrar íþróttagreinar.
Merk tímamót urðu 1960 er Hásteinsvöllurinn var sléttaður og stækkaður í 100x66 metra og sáð í hann grasfræi. Hann var síðan tekinn í notkun að nýju árið 1963 og hefur verið aðalleikvangur Eyjanna síðan.

Botn Friðarhafnar

Botn Friðarhafnar

Á kreppuárunum á fjórða tugi þessarar aldar í kringum 1935 var gerður íþróttavöllur úr sandflötunum vestan við innri höfnina í Vestmannaeyjum. Hann var unninn í atvinnubótavinnu á þeim sultar- og hörmungarárum. Þessi íþróttavöllur var notaður þarna aðeins í 7 eða 8 ára. Hann varð að víkja fyrir stœkkun hafnarinnar. Þá misstu margir Eyjabúar þar kálgarða sína, sem þeir höfðu ræktað um árabil, þar sem nú er hin góða og mikilvæga Friðarhöfn og Friðarhafnarbryggja.

Helgafellsvöllur

Í einni svipan breytti eldgosið á Heimaey 1973 æðaslætti mannlífsins í Eyjum og rás viðburða tók óvænta stefnu. Nýir straumar léku um bæjarlífið á næstu árum af efnislegum sem óefnislegum toga, sem enginn sá fyrir. Meðal aannars varð mjög óvænt til nýr grasvöllur við rætur Helgafells, þegar hlíðar fjallsins voru hreinsaðar af vikri. Árið 1973 var því ákveðið að hlífa Hásteinsvellinum vegna vikurs í grassverðinum. Í stað þess að flytja vikurinn á brott var honum einfaldlega rutt niður á láglendið og sléttað úr honum. Myndaðist á þann hátt mikil flatneskja, sem síðar var tyrfð, og þar með var til orðinn stór grasvöllur, Helgafellsvöllurinn.

Formenn Íþróttabandalags Vestmannaeyja

• 1945 Vigfús Ólafsson
• 1946-48 Sigurður Finnsson
• 1949 Gunnar Stefánsson
• 1950 Vigfús Ólafsson
• 1951-53 Jón Scheving
• 1954-58 Sigurður Finnsson
• 1959 Hrólfur Ingólfsson
• 1960-61 Valdimar Kristjánsson
• 1962-63 Sigfús J. Johnsen
• 1964-66 Stefán Runólfsson

• 1967 Guðmundur Guðmundsson
• 1968-75 Stefán Runólfsson
• 1976-78 Jóhann Pétur Andersen
• 1979-81 Óskar Sigurpálsson
• 1982-83 Gísli Magnússon
• 1984-85 Friðrik Óskarsson
• 1986-88 Guðmundur Þ. B. Ólafsson
• 1989-92 Ómar Garðarsson
• 1993-97 Sólveig Adólfsdóttir
• 1997-99 Ásmundur Friðriksson

• 1999-01 Birgir Sveinsson
• 2001- Þór Ísfeld Vilhjálmsson

Titlar félagsins

Knattspyrna

Karlaflokkur

• Íslandsmeistarar: 3
  • 1979, 1997, 1998,
• Í öðru sæti í deild: 6
  • 1971, 1972, 1982, 1999, 2001, 2004
• Bikarmeistarar: 4
  • 1968, 1972, 1981, 1998
• Tap í úrslitaleik: 6
  • 1970, 1980, 1983, 1996, 1997, 2000
• Sigurvegarar í 1. deild: 4
  • 1967, 1976, 1985, 2008
• Íslandsmeistarar í Futsal: 1
  • 2012

Kvennaflokkur

• Bikarmeistarar: 1
  • 2004

Handknattleikur

Karlaflokkur

• Bikarmeistarar 1:
  • 1991

Kvennaflokkur

• Íslandsmeistarar 3:
  • 2000, 2003, 2004
• Bikarmeistarar 3:
  • 2001, 2002, 2004
• Tap í úrslitaleik 3:
  • 2003, 2006, 2012
• Deildarmeistarar 2:
  • 2003, 2004
• Meistararmeistaranna 5:
  • 2000, 2001, 2002, 2003, 2004

Íþróttamenn úr Eyjum

Eyjarnar með ÍBV í farandbroddi hafa alið af sér marga afbragðsgóða íþróttamenn, eins og sjá má í lista yfir íþróttamenn úr Eyjum.

ÍBV Íþróttamaður ársins

• 1978 Óskar Sigurpálsson, lyftingar
• 1979 Gunnar Steingrímsson, lyftingar
• 1980 Páll Pálmason, knattspyrna
• 1981 Sigmar Þröstur Óskarsson, handknattleik
• 1982 Sigfríð Björgvinsdóttir, sund
• 1983 Gylfi Garðarsson, golf
• 1984 Árni Sigurðsson, sund
• 1985 Þorsteinn Gunnarsson, knattspyrna
• 1986 Birgir Ágústsson, golf
• 1987 Sindri Óskarsson, golf

• 1988 Nökkvi Sveinsson, knattspyrna
• 1989 Sigurður Gunnarsson, handknattleik
• 1990 Logi Jes Kristjánsson, sund
• 1991 Sigmar Þröstur Óskarsson, handknattleik
• 1992 Þorsteinn Hallgrímsson, golf
• 1993 Þorsteinn Hallgrímsson, golf
• 1994 Andrea Elín Atladóttir, handknattleik
• 1995 Logi Jes Kristjánsson, sund
• 1996 Logi Jes Kristjánsson, sund
• 1997 Hlynur Stefánsson, knattspyrna

• 1998 Hlynur Stefánsson, knattspyrna
• 1999 Birkir Kristinsson, knattspyrna
• 2000 Ingibjörg Jónsdóttir, handknattleik
• 2001 Íris Sæmundardóttir, knattspyrna
• 2002 Vigdís Sigurðardóttir, handkattleik
• 2003 Ingibjörg Jónsdóttir, handknattleik
• 2004 Margrét Lára Viðarsdóttir, knattspyrna
• 2005 Örlygur Helgi Grímsson, golf
• 2006 Sæþór Ólafur Pétursson, hnefaleikar
• 2007 Sigurður Bragason, handknattleik

• 2008 Andri Ólafsson, knattspyrna
• 2009 Þórhildur Ólafsdóttir, knattspyrna
• 2010 Þórarinn Ingi Valdimarsson, knattspyrna
• 2011 Tryggvi Guðmundsson, knattspyrna

ÍBV-lagið

Stuðningsmannalag ÍBV heitir „Komum Fagnandi“.
Textan af laginu sömdu þeir Leifur Geir Hafsteinsson og Ívar Bjarklind en lagið samdi Leifur Geir Hafsteinsson.

Eyjapeyjar hafa það að aðalmarkmiði,

að sparka hvork’í mótherjann né rífa kjaft við dómarann

Látum heldur ánægjuna vera ríkjandi,

þett’er jú bara fótbolti.

Þótt streymi á móti og stig séu fá

þá stöndum við saman að því,

að þegar við sameinumst Hásteinsvell’ á

komum fagnandi.

ÍBV, ÍBV, fögnum saman sumarlangt

þett’er okkar mál, tökum þátt af lífi og sál

og syngjum áfram ÍBV

Knattspyrnumenn Eyjamanna njóta góðs af því

að nóg er af ráðleggingum frá spyrnufróðum spekingum.

Fremstur er í flokki þar og hvers manns hugljúfi

hinn dæmigerði Hólsari.

Jafnt heima sem heiman menn styðja sitt lið

og stálslegnir mæta á völl.

Með kraftmiklum köllum að Eyjanna sið

koma fagnandi.

ÍBV, ÍBV, fögnum saman sumarlangt

Þett’er okkar mál, tökum þátt af lífi og sál

Og syngjum áfram ÍBV

ÍBV, ÍBV, fögnum saman sumarlangt

Þett’er okkar mál, tökum þátt af lífi og sál

Og syngjum áfram ÍBV

Þett’er okkar mál, tökum þátt af lífi og sál

Og syngjum áfram ÍBV

Hlusta á lagið

Tilvísanir og heimildir

• Hermann Kr Jónsson (ábyrgðarmaður, margir höfundar). 50 ára afmælisriti ÍBV. ÍBV, 1995.
• Þór Í. Vilhjálmsson. Íþróttafélagið Þór 70 ára. ÞÓR, 1983.
• Birgir Þór Baldvinsson/Rútur Snorrason. Saga Knattspyrnufélagsins Týs. Útgáfustjórn Knattspyrnufélagsins Týs, 2006.

Tenglar

• IBV.is
• IBVsport.is