Smámæli

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita

Smámæli[1] er talgalli og er haft um það þegar einstaklingur á erfitt með að bera fram blísturshljóð eins og hljóðið [s] sem millitannhljóð eins og [θ] eða þ.[1] Það er kallað að vera smámæltur eða blæstur í máli. Í fornu máli var talað um að vera hæpilegur.

Tilvísanir[breyta]

  1. 1,0 1,1 Orðið „Smámæli“ á Orðabanka íslenskrar málstöðvar