Skófla

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Tvær skóflur; stunguskófla (vinstri) fyrir fastan jarðveg en sú til hægri er fyrir laus efni

Skófla er handverkfæri með skafti og flötum eða hvelfdum járnspaða á öðrum enda, notuð til moksturs eða til að stinga upp jarðveg, forleif eða lík[1]. Einnig eru vélskóflur á ýmsum vinnuvélum eins og skurðgröfum. Skófla er aldagamalt verkfæri, líklegast frá steinöld.

Frímerki sem sýnir þýskann hermann með skóflu

Þegar Þjóðverjar voru að byggja upp her sinn, í aðdraganda seinni heimstyrjaldarinnar, létu þeir hermenn sína bera skóflur í stað byssa, en samkvæmt uppgjafarsamkomulaginu eftir fyrri heimstyrjöldina máttu Þjóðverjar ekki stofna her. Það var því táknræn athöfn að láta hermennina bera skóflur í byssu.

Tilvísanir[breyta]

  1. „Ordasafn“. Fornleifastofnun Íslands. Skoðuð 27. júlí 2012.