Sjálfsfróun
Sjálfsfróun er þegar karlmaður eða kona þægja eigin kynhvöt með því að örva eigin kynfæri og endar oftast með fullnægingu. Oftast er um að ræða líkamssnertingu eingöngu, hönd á kynfærum, en einnig nota sumir kynlífsleikföng eða aðra hluti. Sjálfsfróun er algengust í einrúmi en einnig er til gagnkvæm fýsnarfróun. Sjálfsfróun er einnig algeng meðal dýra.
Efnisyfirlit |
Samheiti [breyta]
Orðið sjálfsfróun á sér ýmis samheiti í íslensku, svo sem fýsnarfróun og sjálfsþæging.[1] Hið alþjóðlega orð onani, sem er haft eftir Onan, persónu í Gamla testamenntinu, er lítið sem ekkert notað í íslensku. Sjálfsflekkun er eldra orð og hefur yfir sér neikvæða sýn á verknaðinn, hugsunin er að maður „flekki sjálfan sig“ með athöfninni, það er óhreinki. Í íslensku slangurorðabókinni er orðið fingrapólki haft um sjálfsfróun.
Orð tengd sjálfsfróun [breyta]
- fitla við sig: hvortveggja um karlmenn og konur.
- fróa sér: hvortveggja um karlmenn og konur.
- gilja greip sína: aðallega haft um karlmenn
- kippa í: um karlmenn
- rúnka sér: um karlmenn.
- strjúka rottuna: um konur.
- strokka sig: um karlmenn
- toga í Teit um karlmenn.
Tengt efni [breyta]
- Typpistog (peotillomania, pseudomasturbation)
Tilvísanir [breyta]
- ↑ Sóley S. Bender. „Er sjálfsfróun hættuleg?“. Vísindavefurinn 22.6.2005. http://visindavefur.is/?id=5071. (Skoðað 10.10.2011).