Sebrafiskur

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Danio rerio
Zebrafisch.jpg
Vísindaleg flokkun
Ríki: Dýraríki (Animalia)
Fylking: Seildýr (Chordata)
Flokkur: Geisluggar (Actinopterygii)
Ættbálkur: Karpfiskar (Cypriniformes)
Ætt: Vatnakarpar (Cyprinidae)
Ættkvísl: Danio
Tegund: D. rerio
Tvínefni
Danio rerio
(Hamilton, 1822)
Samheiti
  • Barilius rerio
  • Brachydanio rerio
  • Cyprinus chapalio
  • Cyprinus rerio
  • Danio frankei
  • Danio lineatus
  • Nuria rerio
  • Perilampus striatus

Sebrafiskur (fræðiheiti: Danio rerio) er fiskur með fimm ugga; á báðum hliðum, undir, ofaná og einn rosalega lítinn undir sporðinum. Hann er fjólublár með gula hringi í kringum augun og líka gular sebra-rendur. Hann er stundum kallaður ævintírafiskurinn. Þeir lifa yfirleitt í 20-25 ár en til eru eldri tilfelli.

Mökun tegundarinnar getur tekið allt fá tvemur dögum upp í viku, það fer eftir færni karlfisksins. Konana hryggnir svo eins nálægt kóralrifi eins og hún getur en passar sig að fara ekki inn í það svo hún villist ekki. Þetta eru mjög áttaviltir fiskar. Eftir 10 vikur líta seiðin fyrst dagsins ljós (þótt það verði ekki mjög bjart þarna niðri) og þeir fara beint upp á yfirborðið til að skoða öldurnar. Eftir nokkra klukkustunda dvöl á yfirborðinu synda þeir aftur niður í leit að æti.

Sebrafiskar borða mest agnir í sjónum en ef það er lítið um þær þá geta þeir lifað á sandinum á botninum en aðeins í nokkra daga.

Þegar fiskarnir koma úr egginu eru þeir um það bið 3-5 cm að lengd og ekki mjög breiðir. En þegar þeir eru komnir á kynþroskaldurinn (u. þ. b. 8 ára) eru þeir um 80-90 cm að lengd og frekar bústnir. Á loka árunum fara þeir svo aftur að skreppa saman og meðallengd þeirra þegar dauðinn sækir þá er 50-60 cm.

Þeir eru straumlínulaga og geta þess vegna synt á 25km/klst. Hann á því auðvelt með að komast undan helsu óvinum sýnum: Hákarlinum og Glóðarfisknum.

Hann lifir mest við strendur Ameríku og Afríku en stöku fiskar finnast í Asíu og Antartíku.

Forn-Indíánar veiða þá og nota þá sem fyllingu í kalkún, steikja hann á steinhellu upp úr Bernessósu eða geima hann í tunnum í nokkra mánuði og vefja þeim inn í laufblöð og borða hrátt. Þetta kalla þeir 'fiskur í laufi' þótt að margir mundu kalla þetta 'myglað sushi'.

Sebrafiskarnir eru ekki í útrýmingarhættu en ef indíánarnir fara ekki að minka kvódann (um 40. þúsund fiskar á mánuði) er ekki víst að það varða margir eftir um 2050. Reyndar er mælt með því að fara að veiða þorsk og ýsu en vegna lélegrar kunnátu á öðrum tungumálum en þeirra skilja þeir ekki hvað þetta er hættulegt.