Rafspenna
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Rafspenna (oftast kölluð spenna) er styrkur rafmagns. Í rafmagnsfræðu er oftast átt við mismum á styrk mættisins milli tveggja punkta í rafsviði, þar sem annar punkturinn er jörð, sem samkvæmt skilgreiningu hefur rafmætti núll. SI mælieining er volt, nefnd eftir ítalska eðlisfræðingnum Alessandro Volta.
Særðfræðileg skilgreining rafspennu: Styrkur rafmættis, eða sú vinna, sem þarf til að hliðra einingarrafhleðslu í rafsviði, frá punkti b til punkts a, en það má setja fram með ferilheildinu
Jafnspenna er föst í tíma, en riðspenna sveiflast reglulega milli tveggja útgilda.
Jafnspennan V í rafrás er hlutfall afls W og rafstraums I:
Efnisyfirlit |
[breyta] Samband straums og spennu
Lögmál Ohms gefur samband rafspennu og -straums í rafrás með því að skilgreina rafviðnám.
[breyta] Spennulögmál
Spennulögmálið segir að summa allra spennugjafa rafrásar sé jöfn summu spennulfallanna.
[breyta] Jöfnur Maxwells
Jöfnur Maxwells gefa samband rafsegulsviðs og rafspennu.
[breyta] Háspenna
Háspenna kallast rafspenna sem er nægjanlega há til geta valdið skammhlaupi í lofti og er hættuleg mönnum og dýrum.
[breyta] Rafspenna á heimilum
Íslensk heimili nota 230 volta riðspennu, með sveiflutíðnina 50 rið, sem strangt tekið telst ekki háspenna, en getur samt verið banvæn. Um raflagnir á heimilum og í fyrirtækjum gilda lög, sem ætlað er að koma í veg fyrir slys af völdum rafmagns.
