Réttarheimild
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Þau viðmið/gögn sem viðurkennt er að nota eigi eða megi nota sem grundvöll undir réttarreglu
Sigurður Líndal skilgreinir orðið réttarheimild með eftirfarandi hætti:
"Réttarheimildir eru þau viðmið - gögn, sú háttsemi, þær hugmyndir og hvaðeina annað - sem almennt er viðurkennt að nota skuli eða nota megi til rökstuðnings þegar réttarreglu er slegið fastri eða hún mótuð almennt eða í ákveðnu tilviki". Um lög og lögfræði, bls. 75
Meðal helstu réttarheimilda í íslenskum rétti eru:
- Settur réttur/Sett lög
- Venja
- Lögjöfnun
- Meginreglur laga
- Eðli máls
- Fordæmi (afleidd réttarheimild)

