Matarsykur

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu

Matarsykur eða strásykur er sætt efni úr súkrósa sem er unninn úr sykurrót eða sykurreyr til neyslu. Sykur er hvítleit kristölluð tvísykra sem er notuð sem sætuefni í mat og drykki og til geymslu á matvælum. Sykur kemur fyrir í ýmsum gerðum, en algengastur er hvítur sykur, púðursykur og hrásykur.

Sykur er oft notaður í ýmiss konar bakstur og margs konar uppskriptir enda sætur og góður á bragðið. Sykur skemmir einnig tennur og gerir þær dökkar (sbr. tannskemmdir)

[breyta] Saga

Talið er að sykur sé uppruninn í Nýju Gíneu. Hann barst þaðan til eyjanna í Karíbahafi og þaðan til Indlands. Um 200 f.Kr. byrjuðu Kínverjar að rækta sykur. Nearkos, einn af herforingjum Alexanders mikla sagði að sykur væri: „reyr sem gefur af sér hunang án býflugna“.