Landnemi
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Landnemi er sá sem stofnar til búsetu á nýjum stað. Í lok 18. aldar og alla 19. öldina fluttust margir Íslendingar til vesturheims. Þar stofnuðu þeir til varanlegs búskapar sem ekki hafði verið þar áður og ræktuðu landið. Indíánar voru fyrir en voru eingöngu veiðimenn sem fluttu milli staða og höfðu enga fasta búsetu.
Einnig er talað um það að þegar ný dýrategund eða gróður festir rætur þar sem tegundin hefur ekki verið fyrir, er talað um landnema.
Þessi grein er stubbur sem ekki hefur verið settur í undirflokk. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina, eða með því að flokka hana betur.
