Jedótímabilið

Saga Japans
Steinöld 35000–14000 f.Kr. Jómontímabilið 14000–300 f.Kr. Jajoitímabilið 300 f.Kr.–250 e.Kr. Kofuntímabilið 250–538 Asukatímabilið 538–710 Naratímabilið 710–794 Heiantímabilið 794–1185 Kamakuratímabilið 1185–1333 Kemmu-endurreisnin 1333–1336 Múrómatsítímabilið 1336–1573 Nanboku-chō-tímabilið 1336–1392 Sengokutímabilið Azuchi-Momoyama-tímabilið 1568–1603 Nanbantímabilið Jedótímabilið 1603–1868 Síð-Tokugawa-tímabilið Meiji-tímabilið 1868–1912 Meiji-endurreisnin Taishō-tímabilið 1912–1926 Japan í Fyrri heimsstyrjöld Shōwa-tímabilið 1926–1989 Japönsk útþenslustefna Hernám Japans Japan eftir hernámið Heiseitímabilið 1989–
Hagsaga Japans Saga menntunar í Japan Hernaðarsaga Japans Saga japanska sjóhersins
Orðalisti

Japanskir samúræjar á tímum Boshin-styrjaldarinnar.

Jedótímabilið (japanska: 江戸時代, Edo-jidai), líka nefnt Tokugawa-tímabilið (Tokugawa-jidai) er tímabil í sögu Japans sem nær frá 1603 til 1868. Upphaf tímabilsins miðast við það þegar Tokugawa Ieyasu varð sjógun eða herstjóri og gerði Jedó (núverandi Tókýó) að stjórnarsetri. Á þessum tíma var sjóguninn æðsti stjórnandi ríkisins og Japanskeisari hafði aðeins trúarlegt hlutverk. Tímabilinu lauk með Meiji-endurreisninni á síðari hluta 19. aldar þegar hefðbundnir titlar lénsveldisins (sjógun, daímýó og samúræ) voru lagðir niður og löggæsluumdæmi tekin upp.

  Þessi sögugrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.

  Þessi Japans-tengd grein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.