Dvergaþang

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Dvergaþang
Pelvetia canaliculata.jpg
Vísindaleg flokkun
Ríki: Litsvipuþörungar (Chromalveolata)
Fylking: Missvipuþörungar (Heterokontophyta)
Flokkur: Brúnþörungar (Phaeophyceae)
Ættbálkur: Fucales
Ætt: Þangætt (Fucaceae)
Ættkvísl: Pelvetia
Tegund: P. canaliculata
Tvínefni
Pelvetia canaliculata
(L.) Decne. & Thur.

Dvergþang (fræðiheiti: Pelvetia canaliculata) einnig nefnt dveraþang er brúnþörungur af þangætt (Fucaceae).

Útbreiðsla[breyta]

Dvergþang er útbreitt við strendur Evrópu frá norður Noregi allt til Portúgals en það vex ekki vestanmegin Atlantshafsins við Norður-Ameríku. Við Ísland vex það aðeins þar sem sjór er sæmilega hlýr, við Suðvestur- og Vesturland í skjólgóðum hnullunga-og klapparfjörum. Einnig finnst það stundum í jarðvegi á sjáfarfitjum innan um annað gras.

Dvergþangið þolir ekki að vera samfelt of lengi á kafi í sjó en þolir aftur á móti vel þurrk, getur verið á þurru allt að þremur vikum. Það velur sér því klappir og steina efst í efsta þangbeltinu, klapparþangbeltinu, næst fyrir neðan fjörusvertubeltið í fjörunni.

Útlit[breyta]

Dvergþang er smávaxið, um 5 til 10 cm hátt, ljósbrúnt á litin eða gulleitt. Greinarnar eru eins til fjögurra mm breiðar, rennulaga og hafa enga miðtaugar, engan stilk og kvíslgreinast þær. Kynbeð eru gul og vörtótt á endum greina. Dvergþang festir sig við fast botnlag eins og steina og klappir með lítilli skífulaga festu. Það er talið að dvergþangið geti orðið um 4 ára gamalt.

Heimildir[breyta]

  • Agnar Ingólfsson. Íslenskar fjörur. , 1990.
  • Agnar Ingólfsson, Hrefna Sigurjónsdóttir, Karl Gunnarsson, Eggert Pétursson. Fjörulíf. , 1986.

Tenglar[breyta]

  • Hafransóknastofnun og Námsgagnastofnun Fjaran og hafið (skoðað 9. apríl 2112)


Wikimedia Commons er með margmiðlunarefni sem tengist