Beyki
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
| Beyki | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Lauf skógarbeykis
|
||||||||||||
| Vísindaleg flokkun | ||||||||||||
|
||||||||||||
| Tegundir | ||||||||||||
|
Beyki (áður einnig kallað bæki) (fræðiheiti: Fagus) er ættkvísl skammærra trjáa af beykiætt sem finnst í tempraða beltinu í Evrópu og Norður-Ameríku. Beykitré geta orðið allt að 35 m há. Þau eru með egglaga, heilrend laufblöð sem hafa lítið eitt bugðótta jaðra, blóm í hnoðum og eru með sléttan, gráleitan börk. Beykiviður er auðunninn og notaður m.a. í húsgögn o.fl. Beyki þrífst illa á Íslandi, en myndaði þó fræ nýlega−það var haustið 2007 í garðinum Hellisgerði í Hafnarfirði; trén voru um 80 ára gömul.[1]
Í Bygging og líf plantna. Grasafræði, eftir Helgi Jónsson, segir: Beykið skyggir meira og þolir skuggann betur, og er því skuggatré en eikin er ljóstré.
Efnisyfirlit |
Eitt og annað [breyta]
- Orðið bækistöð á sér aðrar myndir sem eru: beykistöð eða beykistaða. Sumir telja að orðið hafi verið haft um birgðarstöð beykis í fyrstu. Orðsifjaorðabók Ásgeirs Blöndals Magnússonar bætir þó við: vafasamt [er þó að orðið] sé dregið af viðarheitinu.
- Ölbæki er ölker úr beykitré.