Bárujárn (klæðning)
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
- Sjá aðrar greinar sem heita Bárujárn.
Bárujárn er plötujárn sem er aðallega notað á þök og skemmur, en hefur einnig verið notað hér á landi til að klæða hús. Bárujárn er fest með þaksaumi í hábárur járnsins.
[breyta] Saga bárujárns hér á landi
Fyrsta bárujárnið fluttist hingað til lands einhvern tímann á árunum 1870-1880. [1]Það var Slimmons-verslunin sem flutti það inn, og í upphafi var það bæði þykkt og þungt og plöturnar um 3 metrar á lengd. Voru þá mikil vandkvæði á því að sníða það eins og þurfti. Fyrsta hús sem það var sett á, var hús Geirs Zoëga kaupmanns og útgerðarmanns við Vesturgötu í Reykjavík (Sjóbúð). Menn þóttust hafa himin höndum tekið þegar bárujárnið var komið, og breiddist það út um allt land á fáum árum. Kostir þess voru augljósir, en „gallirnir“ komu síðar í ljós. Ekki var laust við að það vefðist fyrir mönnum, hvernig skyldi negla það á þökin. Þannig var um hús á Sauðarkróki 1894. Þar var neglt í lágbárurnar á járninu svo að þakið var hriplekt, þangað til plötunum var snúið við og þær festar í hábáru. [2] Í upphafi reyndu jafnvel sumir að tyrfa yfir bárujárnsþök til hlýinda. [3]