Þyngdarafl

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Mynd sem lýsir hröðun bolta í frjálsu falli.

Þyngdarafl, aðdráttarafl eða aðdráttarkraftur er náttúrumyndun sem lýsir því þegar massaeiningar dragast hver að annarri. Jóhannes Kepler gaf fyrstur óbeina, stærðfræðilega lýsingu á þyngdarafli, en Newton setti fram eðlisfræðilega kenningu um það, þyngdarlögmálið. Einstein sýndi með afstæðiskenningunni tengsl þyngdarafls og tímarúms.

Þyngdarafl heldur reikistjörnum á sporbaugum kringum sólina og tunglin í kringum reikistjörnurnar. Þyngdarafl tunglsins veldur sjávarföllum á jörðu.

Þyngdarafl jarðar[breyta]

Þyngdarhröðun jarðar er táknuð með g en hún gefur hraðaaukningu (hröðun) hlutar í frjálsu falli vegna þyngdarafls jarðar og er um 10 m/s á hverri sekúndu. Þyngdarhröðunin er breytileg eftir hnattstöðu, yfirleitt á bilinu 9,79 til 9,82 m/s² og að meðaltali 9,80665 m/s². Á Íslandi er þyngdarhröðunin nálægt 9,82 m/s².[1][2]

Tilvísanir[breyta]

  1. Jörðin á Stjörnufræðivefinum
  2. Þyngdarhröðun með rákaspjaldi
  Þessi eðlisfræðigrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.