Þórunn Valdimarsdóttir
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Þórunn Valdimarsdóttir (fædd 25. ágúst 1954 í Hafnarfirði) er íslenskur rithöfundur og sagnfræðingur. Hún hefur skrifað greinar, unnið sjónvarpsþætti o.fl. um söguleg efni. Hún vakti fyrst almenna athygli fyrir ævisöguna Snorri á Húsafelli árið 1989.
Efnisyfirlit |
Verk [breyta]
Ævisögur [breyta]
- Af Halamiðum á Hagatorg, 1986 (ævisaga Einars Jónssonar í Lækjarhvammi)
- Snorri á Húsafelli: saga frá 18. öld, 1989
- Sól í Norðurmýri: píslarsaga úr Austurbæ, 1993 (æskusaga Megasar)
- Engin venjuleg kona; litríkt líf Sigrúnar Jónsdóttur kirkjulistakonu, 2000
- Upp á sigurhæðir, ævisaga Matthíasar Jochumssonar 2006
Skáldsögur [breyta]
- Júlía, 1992
- Höfuðskepnur: ástarbréfaþjónusta, 1994
- Alveg nóg, 1997
- Stúlka með fingur, 1999
- Hvíti skugginn, 2001
- Kalt er annars blóð, 2007
- Dagur kvennanna. Ástarsaga, 2010 (ásamt Megasi)
- Mörg eru ljónsins eyru, 2010
Ljóð [breyta]
Fræðirit [breyta]
- Sveitin við sundin: búskapur í Reykjavík 1870-1950, 1986
- Leikfélag Reykjavíkur: Aldarsaga, 1997 (fyrri hluti bókarinnar)
- Kristni á Íslandi 4. bindi, 2000 (fyrri hluti bókarinnar)
- Horfinn heimur : Árið 1900 í nærmynd, 2002