Þrepun
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Þrepun[1] eða stærðfræðileg þrepun[1] er stærðfræðileg lausnaraðferð sem miðar að því að sanna að eitthvað gefið einkenni eigi við allar tölur í
, þ.e. mengi náttúrulegra talna. Þrepunaraðferðin notast við tvo grunneiginleika náttúrulegra talna:
- Öll hlutmengi í
hafa minnsta stak. - Ef fullyrðingin
gildir um náttúrulegu töluna
gildir hún líka um
.
Þannig má sýna fram á ýmsa eiginleika náttúrulegra talna með því að sýna fyrst fram á að eiginleikinn gildi um minnsta stakið 1 og sýna síðan að gildi eiginleikinn um einhverja tölu
, sem er kallað þrepunarforsenda, gildir hann líka um
.
Dæmi: Sýna á að
fyrir allar tölur náttúrulegar tölur
.
Lausn: Við notum aðferðina sem lýst er í efnisgreininni að ofan. Athugum að:
- Fullyrðingin gildir augljóslega um
. - Gerum nú ráð fyrir að fullyrðingin gildi um
(þrepunarforsenda). Þá fæst:



.
Við höfum þá sýnt að fullyrðingin gildir um allar náttúrulegar tölur
.
Heimildir [breyta]
- ↑ 1,0 1,1 Orðið „mathematical induction“ í Stærðfræðiorðasafninu
gildir um náttúrulegu töluna
.


.