Skekta

Skekta er lítill árabátur eða kæna, oftast 2ja manna far. Notkun orðsins er þekkt víða um land en uppruni er óljós. Skektur voru notaðar innanfjarðar við netavitju og handfæraveiðar og einnig við ferjun frá skipum og stærri bátum þar sem eignin bryggja var. Þeim var oftast róið en sumar höfðu einnig seglabúnað. Orði er sennilega komið úr norsku skjekte eða sjægt (‘skipsbátur’).

Í Danmörku var sjægte sérstök gerð af bátum, reiðinn var stórsegl, toppsegl og fokka. Skektur voru notaðar til fiskveiða á Limafirði í Danmörku á árunum 1850-1920. Skekta er frábrugðin jullu að því leiti að hún er mjórri og fokkan er tiltölulega stór. Þessi bátsgerð barst til Limafjarðar frá suðurströnd Noregs um 1850 og var notuð við veiðar með snurvoð (dragnót) en einnig við línu- og krókaveiðar. Skektur þróuðust sem sambland milli árabátar og seglbáts, voru hraðskreiðar og hentuðu vel til siglinga í opnum fjörðum. Í byrjun 19. aldar komu trillur (vélknúnir bátar) til sögunnar og þá misstu skektur mikilvægi sitt sem veiðitæki.

Skektur eru núna fyrst og fremst notað til skemmtisiglinga og tómstunda.

Tenglar

• Hjarbæk Sjægtelaug, VM i Sjægtesejlads
• Limfjordsmuseet, sjægtregister Geymt 25 júní 2007 í Wayback Machine