Sigurjón Friðjónsson

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search
Sigurjón Friðjónsson alþingismaður og skáld.

Sigurjón Friðjónsson (22. september 186726. maí 1950) var alþingismaður og skáld, fæddur á Sílalæk í Aðaldal í Suður-Þingeyjarsýslu. Hann er talinn í hópi nýrómantískra skálda symbólismans.

Æviágrip[breyta | breyta frumkóða]

Sigurjón lauk prófi í búfræði á Eiðum 1887 og sat á Alþingi 1918–1922. Hann tók meðal annars sæti Hannesar Hafsteins í veikindum hans. Kona Sigurjóns var Kristín Jónsdóttir (1867-1928) og af börnum þeirra fetaði eitt í fótspor hans, Bragi Sigurjónsson (1910-1995), og var bæði alþingismaður og skáld. Auk þess var bróðir hans Guðmundur Friðjónsson mikilvirkt skáld.

Sigurjón var lengst af bóndi á Litlu-Laugum í Reykjadal í Suður-Þingeyjarsýslu og bjó þar til dauðadags. Honum var mjög annt um menntamál og meðal annars gaf hann Framhaldsskólanum á Laugum land undir skólann. Fylgdu með heitavatnsréttindi svo þetta var mjög rausnarleg gjöf. Arnór Friðjónsson, sonur Sigurjóns, var fyrsti skólastjóri skólans.

Sigurjón skrifaði fjölda ljóða, smásagna og blaðagreina, auk þess að þýða ljóð.

Helstu útgefin ritverk[breyta | breyta frumkóða]

  • Ljóðmæli (þýdd ljóð) (1928)
  • Skriftamál einsetumannsins (prósaljóð) (1929, endurútgefinn 1999 og aftur 2017)
  • Þar sem grasið grær (smásagnasafn) (1937)
  • Heyrði eg í hamrinum I - III (ljóð) (1939-1944)
  • Barnið á götunni (ljóð) (1943)

Heimildir[breyta | breyta frumkóða]

  Þetta æviágrip er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.