Rafmótor
Rafmótor (eða rafhreyfill) er vél sem breytir raforku í hreyfiorku. Flestir rafmótorar starfa fyrir tilstilli samverkunar segulsviðs mótorsins og rafstraums í víravafningi til að mynda Laplace-kraft í formi snúningsvægis sem verkar á öxul mótorsins. Rafall er vélrænt séð alveg eins og rafmótor, en virkar öfugt með því að breyta vélrænni orku í raforku.
Rafmótorar geta verið knúnir af jafnstraumsgjöfum (DC), svo sem rafhlöðum eða afriðlum; eða af riðstraumsgjöfum (AC), svo sem frá rafveitukerfi, rafölum eða áriðlum. Einnig má flokka rafmótora eftir atriðum eins og gerð aflgjafa, uppbyggingu, notkun og hvers konar hreyfingu þeir skila. Þeir geta verið með burstum eða burstalausir, einfasa, tveggja fasa eða þriggja fasa, með áslægu eða geislalægu segulflæði, og geta verið loftkældir eða vökvakældir.
Rafmótorar spila stórt hlutverk í iðnaði þar sem þeir knýja áfram hvers kyns dælur, blásara, færibönd og annan búnað. Rafmótarar eru einnig notaðir í verkfærum, heimilistækjum og farartækjum. Stærstu rafmótorar í heimi knýja áfram stór skip og geta haft yfir 100 megavött í afli en örsmáir rafmótorar finnast til dæmis í úrum og snjalltækjum. Drifmótora í rafbílum eða rafknúnum lestum er hægt að nota við endurheimtandi hemlun þar sem þeir virka sem rafalar og umbreyta hreyfiorku farartækisins í raforku.
