Fara í innihald

Péter Magyar

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Péter Magyar
Péter Magyar árið 2026.
Forsætisráðherra Ungverjalands
Núverandi
Tók við embætti
9. maí 2026
ForsetiTamás Sulyok
ForveriViktor Orbán
Persónulegar upplýsingar
Fæddur16. mars 1981 (1981-03-16) (45 ára)
Búdapest, Ungverjalandi
StjórnmálaflokkurTisza-flokkurinn (2024–)
Fidesz (2002–2024)
MakiJudit Varga(en) (g. 2006; sk. 2023)
Börn3
HáskóliKaþólski Pázmány Péter-háskólinn(en)
Starf
  • Stjórnmálamaður
  • erindreki
  • lögmaður
Undirskrift

Péter Magyar (f. 16. mars 1981) er ungverskur stjórnmálamaður, núverandi forsætisráðherra Ungverjalands og leiðtogi stjórnmálaflokksins Tisza. Magyar varð forsætisráðherra Ungverjalands í kjölfar stórsigurs Tisza í þingkosningum landsins í apríl 2026.

Magyar er fyrrverandi meðlimur í íhaldsflokknum Fidesz, stjórnmálaflokki ungverska forsætisráðherrans Viktors Orbán. Hann gekk í flokkinn árið 2002, þegar hann var 21 árs, og sagðist á þeim tíma dást að Orbán og frjálslyndum lýðræðissinnum sem hefðu barist gegn kommúnistastjórn Ungverjalands á tíma kalda stríðsins. Í stjórnartíð Ungverska sósíalistaflokksins á fyrsta áratugi 20. aldar vann Magyar meðal annars ókeypis sem lögmaður við að verja stjórnarandstæðinga sem höfðu verið handteknir í mótmælum gegn ríkisstjórninni.[1]

Eiginkona Magyar frá 2006 til 2023, Judit Varga(en), er einnig stjórnmálakona innan Fidesz. Þau fluttu saman til Brussel árið 2009 þar sem Varga vann sem aðstoðarkona ungversks Evrópuþingmanns. Magyar sá á þeim tíma um þrjú börn þeirra en var síðar ráðinn til starfa hjá fastanefnd Ungverjalands hjá Evrópusambandinu. Judit Varga var skipuð dómsmálaráðherra í ríkisstjórn Viktors Orbán árið 2019 og talið er að Magyar hafi gramist að hann hafi ekki hlotið álíka frama innan Fidesz-flokksins. Hjónin skildu árið 2023 og Magyar vísaði meðal annars til pólitísks ágreinings milli þeirra sem ástæðu.[1]

Ári eftir að þau skildu varð Varga að segja af sér vegna hneykslismáls. Málið snerist um staðfestingu Varga á náðun yfir manni sem hafði hlotið dóm fyrir að þrýsta á börn sem höfðu orðið fyrir kynferðisofbeldi á ríkisreknu barnaheimili að draga ásakanir sínar til baka. Katalin Novák, forseti Ungverjalands, sagði einnig af sér fyrir að hafa náðað manninn.[2] Eftir afsögn hennar birti Magyar hljóðupptöku af Varga þar sem hún heyrðist tala um að Viktor Orbán hefði haft afskipti af spillingarrannsókn lögreglunnar. Magyar birti færslu á samfélagsmiðlum þar sem hann fordæmdi spillingu í landinu og varð þannig skyndilega þjóðþekktur stjórnmálamaður.[1]

Magyar gekk í kjölfarið í Tisza-flokkinn og stórefldi hann með aðstoð ungverskra athafna- og áhrifamanna með það að markmiði að losa tök Fidesz á stjórnmálalífi Ungverjalands. Flokkurinn hlaut 29,6 prósent atkvæðanna í Evrópuþingskosningunum 2024(en), næstmest fylgi á eftir Fidesz, sem tapaði fylgi.[1] Eftir þetta var í auknum mæli litið á Magyar sem trúverðugan keppinaut Orbáns um forsætisráðherrastólinn og Tisza tók afgerandi forystu í skoðanakönnunum í aðdraganda þingkosninga sem haldnar voru 12. apríl 2026.[3] Magyar og Orbán báru hvorn annan þungum sökum í aðdraganda kosninganna, meðal annars um að ganga erinda erlendra ríkja og beita leyniþjónustunni í eigin þágu.[4]

Tisza vann afgerandi sigur í kosningunum 12. apríl 2026. Viktor Orbán viðurkenndi ósigur á kosninganótt og sagði niðurstöðuna sára en skýra.[5][6] Eftir sigurinn sagði Magyar nýtt tímabil hafið í Ungverjalandi og að landið yrði aftur sterkur bandamaður innan Atlantshafsbandalagsins og Evrópusambandsins undir hans stjórn.[7] Magyar hét því jafnframt að draga þá sem hann sagði hafa arðrænt þjóðina á stjórnarárum Orbáns til ábyrgðar. Hann hvatti ýmsa háttsetta embættismenn til að segja af sér, þar á meðal Tamás Sulyok forseta.[8]

Magyar var settur í embætti forsætisráðherra þann 9. maí 2026.[9]

Tilvísanir

[breyta | breyta frumkóða]
  1. 1 2 3 4 Kjartan Kjartansson (13. apríl 2026). „Innan­búðar­maðurinn sem lagði Or­bán“. Vísir. Sótt 13. apríl 2026.
  2. Freyr Rögnvaldsson (11. febrúar 2024). „Forseti Ungverjalands segir af sér“. Samstöðin. Sótt 11. febrúar 2024.
  3. Bjarni Pétur Jónsson (11. apríl 2026). „Kerfissigur Orbans eða ungversk lýðræðisbylting“. RÚV. Sótt 13. apríl 2026.
  4. Björn Malmquist (10. apríl 2026). „Magyar og Orban skiptast á skotum í aðdraganda kosninga“. RÚV. Sótt 13. apríl 2026.
  5. „Viktor Orbán viðurkennir ósigur“. DV. 12. apríl 2026. Sótt 13. apríl 2026.
  6. Agnar Már Másson (11. apríl 2026). „Orbán játar sig sigraðan“. Vísir. Sótt 12. apríl 2026.
  7. „„Verður aftur sterkur bandamaður innan ESB og NATO". mbl.is. 13. apríl 2026. Sótt 7. maí 2026.
  8. Hólmfríður Gísladóttir (14. apríl 2026). „Svikarar við þjóðina verði dregnir til á­byrgðar“. Vísir. Sótt 7. maí 2026.
  9. Brynja Dögg Friðriksdóttir (9. maí 2026). „Magyar settur í embætti forsætisráðherra í dag“. RÚV. Sótt 9. maí 2026.


Fyrirrennari:
Viktor Orbán
Forsætisráðherra Ungverjalands
(9. maí 2026 –)
Eftirmaður:
Enn í embætti


  Þetta æviágrip sem tengist stjórnmálum er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.