Í leyniþjónustu hennar hátignar

Diana Rigg og George Lazenby á tökustað í Sviss 1968.

Í leyniþjónustu hennar hátignar (enska: On Her Majesty's Secret Service) er bresk njósnamynd frá 1969 og sjötta myndin sem Eon Productions gerðu um leyniþjónustumanninn James Bond. Myndin er byggð á samnefndri skáldsögu eftir Ian Fleming frá 1963. Þar sem Sean Connery hafði ákveðið að hætta eftir Þú lifir aðeins tvisvar réði Eon fyrirsætuna George Lazenby í aðalhlutverkið. Meðan á tökum stóð tilkynnti Lazenby að hann hygðist aðeins leika hlutverkið í þetta eina skipti. Connery tók því aftur við hlutverkinu í næstu mynd, Demantar svíkja aldrei.

Í myndinni kynnist Bond auðugri ungri konu, Tracy Vicenzo (Diana Rigg), sem er dóttir korsísks glæpaforingja, Marc-Ange Draco (Gabriele Ferzetti). Faðir hennar gefur Bond upplýsingar sem koma honum á slóð glæpaforingjans Blofelds (Telly Savalas). Bond fer til bækistöðvar Blofelds í Piz Gloria í Svissnesku Ölpunum í gervi ættfræðingsins sir Hilary Bray. Blofeld rekur þar meðferðarstofnun við ofnæmi fyrir ungar konur, en hefur í raun dáleitt þær til að dreifa smitandi bakteríum um allan heim sem „englar dauðans“. Blofeld sér brátt í gegnum gervi Bonds, en Bond sleppur á skíðum. Hann hittir Tracy í bænum Lauterbrunnen og hún hjálpar honum að flýja, en er sjálf tekin höndum. MI6 neitar að hjálpa Bond að ráðast gegn Blofeld vegna áhættunnar. Bond fær því Draco til að aðstoða sig við að ráðast á bækistöð Blofelds með þyrlusveit, frelsa Tracy, og finna upplýsingar um staðsetningu „engla dauðans“. Blofeld flýr í bobbsleða með Bond á hælunum. Myndinni lýkur með brúðkaupi Bonds og Tracy, en þegar þau aka burt í brúðkaupsferð nær Blofeld þeim og Tracy deyr í skothríðinni.

Þetta var fyrsta kvikmyndin sem Peter R. Hunt leikstýrði, en hann hafði áður verið klippari og aukaleikstjóri í fyrri Bondmyndum. Í samráði við Albert R. Broccoli og Harry Saltzman ákvað hann að gera raunsæja mynd, sleppa öllum njósnabúnaði og fylgja söguþræði bókarinnar. Myndin var tekin í Sviss, Portúgal og Englandi, frá október 1968 til maí 1969. Hún náði ekki að hala inn nærri jafn miklar tekjur og fyrri myndin í röðinni, en var samt með tekjuhæstu myndum ársins. Hún hlaut misjafna dóma, en álit á henni hefur vaxið með tímanum. Hún er nú talin ein af bestu Bondmyndunum, og sú sem fylgir sögu Flemings best eftir. Myndin brá út af hefðinni með ósungið þemalag í upphafi myndar, en sungið lokalag, „We have all the time in the world“, flutt af Louis Armstrong. Á Íslandi var myndin frumsýnd í Tónabíói í mars 1975.

Tilvísanir

  Þessi grein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.