Njósnarinn sem elskaði mig
.jpg)
Njósnarinn sem elskaði mig (enska: The Spy Who Loved Me) er bresk njósnamynd frá 1977 og tíunda myndin sem Eon Productions gerðu um leyniþjónustumanninn James Bond. Þetta var þriðja myndin með Roger Moore í aðalhlutverki, og önnur myndin sem Lewis Gilberg leikstýrði. Handritið var skrifað af Christopher Wood og Richard Maibaum, og endurskrifað af Tom Mankiewicz án þess að hans sé getið.
Titill myndarinnar er fenginn frá samnefndri bók eftir Ian Fleming frá 1962. Fleming heimilaði notkun titilsins, en ekki sögunnar sem er sögð frá sjónarhóli konu. Myndin notar því ekkert úr bókinni annað en titilinn. Sagan segir frá auðkýfingnum Karli Stromberg (Curt Jurgens) sem notar sérútbúið risatankskip til að ræna kjarnorkukafbátum frá Bretlandi, Bandaríkjunum og Sovétríkjunum. Hann ætlar að nota þá til að varpa kjarnorkusprengjum á New York-borg og Moskvu og skapa þannig glundroða og gjöreyðingu á þurrlendi jarðar. Hann hyggst svo endurreisa siðmenninguna neðansjávar í bækistöð sinni, köfunarstöðinni Atlantis. Bond rekur slóð hans til Egyptalands þar sem hann hittir sovéska njósnarann Önju Amasovu (Barbara Bach) og kemst í tæri við handbendi Strombergs, Jaws (Richard Kiel), sem er með stáltennur. Í eftirminnilegu atriði myndarinnar nota Bond og Amasova Lotus Esprit-bifreið sem breytist í kafbát.
Myndin var tekin 1976 og 1977 í Egyptalandi (Kaíró og Lúxor) og Ítalíu (Costa Smeralda á Sardiníu), en neðansjávaratriðin voru tekin við Bahamaeyjar (Nassá). Auk þess var stór sviðsmynd reist í Pinewood Studios fyrir atriði sem gerast innan í flutningaskipinu.
Myndinni var almennt fremur vel tekið af gagnrýnendum sem hrósuðu leik Roger Moore.[1] Moore hefur sagt þessa mynd vera sína eftirlætismynd frá þeim tíma þegar hann lék Bond.[2] Tónlistin var eftir Marvin Hamlisch og var líka vel tekið.[3] Carly Simon flutti titillagið, „Nobody does it better“, sem var fyrsta titillag Bondmyndar með annan titil en myndin sjálf.[4] Myndin fékk fjölda tilnefninga, þar á meðal þrjár til Óskarsverðlauna. Sagan kom út sem skáldsaga eftir Christopher Wood árið 1977.[5]
Myndin var frumsýnd í Tónabíói í júní 1979.[6] Tónlist Hamlisch sem leikin er undir í atriði sem gerist við píramídana í Kaíró var notuð í hljóðmynd íslensku útvarpsþáttanna um Harrý og Heimi.
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ Maslin, Janet (20 júlí 1977). „'Spy Who Loved' A Bit Long on Bond“. The New York Times. Afrit af uppruna á 22. september 2018. Sótt 14. september 2011.
- ↑ Moore, Roger; Owens, Gareth (2008). My Word is My Bond: A Memoir. New York: Collins. bls. 212. ISBN 978-0-06-1673887.
- ↑ „The Spy Who Loved Me“. Apollo Movie Guide Review. Afrit af upprunalegu geymt þann 8 október 2007. Sótt 29 ágúst 2007.
- ↑ „Music (The Spy Who Loved Me)“. mi6-hq.com. Afrit af uppruna á 2 janúar 2015. Sótt 29 ágúst 2007.
- ↑ Benson, Raymond (2010). „Classified Dossier: James Bond's (literary) agent“. Crime Spree Magazine. March–April. tölublað.
- ↑ „Tónabíó“. Vísir. 1.6.1979. bls. 23.
