Nói

Nói með dýrum um borð í örkinni á málverki eftir Giovanni Benedetto Castiglione (1650).

Nói (hebreska: נֹחַ Nōaḥ) er persóna í abrahamísku trúarbrögðunum sem er sagður hinn síðasti af ættfeðrum mannkyns fyrir syndaflóðið. Saga hans birtist í hebresku biblíunni (í 5. til 9. kafla fyrstu Mósebókar), kóraninum, í ritningum Bahá'í-trúarinnar og í apókrýfum ritum

Frásögnin af syndaflóðinu er ein þekktasta saga Biblíunnar. Samkvæmt sögunni ákveður Guð að refsa illvirkjum heimsins með því að senda mikið flóð yfir jörðina. Guð skipar Nóa að byggja örk til þess að bjarga bæði honum og fjölskyldu hans, mannkyninu í heild sinni og öllum landdýrum heimsins frá tortímingu í flóðinu. Eftir flóðið gerir Guð sáttmála við Nóa og lofar að senda aldrei framar vatnsflóð til að tortíma jörðinni. Nóa er einnig lýst sem akuryrkjumanni sem hafi verið fyrstur til að planta víngarð. Guð skipar Nóa og sonum hans jafnframt að „vera frjósamir, margfaldast og uppfylla jörðina“.

Sagan af Nóa er svipuð frásögn í hinni mesópótamísku Gilgameskviðu, sem skrifuð var í kringum 1800 f.Kr., þar sem hetjan Útnapíshtim byggir örk til þess að lifa af flóð sem sent er af guðunum. Fræðimenn hafa leitt líkur að því að Biblíusagan um Nóa hafi verið innblásin af eldri sagnahefðum frá Mesópótamíu. Nói hefur einnig verið borinn saman við grísku hetjuna Devkalíon, sem fær einnig viðvörun um yfirvofandi flóð, byggir sér örk og sendir út fugla til að kanna eftirleik flóðsins.

Tilvísanir

  Þessi trúarbragðagrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.