Mannaveiðarinn

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search

Mannaveiðarinn (franska: Chasseur de primes) eftir Morris (Maurice de Bevere) og René Goscinny er 39. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1972, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í teiknimyndablaðinu Pilote á sama ári. Bókin hefur ekki komið út á íslensku.

Söguþráður[breyta | breyta frumkóða]

Lukku Láki handsamar eftirlýstan ræningja sem hann færir skerfaranum í bænum Cheyenne Pass til varðveislu. Þetta vekur athygli mannaveiðarans Elliot Belt sem dvelur í bænum við illan orðstír, en bæjarbúar hafa ímugust á mannaveiðurum þótt skerfarinn þurfi stundum að reiða sig á þjónustu þeirra. Þegar verðmætur foli hverfur frá hestabúgarði í nágrenni bæjarins verður eigandinn, hinn moldríki Bronco Fortworth, æfur af reiði. Hann grunar indíánann Tea Spoon, sem hvarf úr þjónustu hans á sama tíma og hesturinn, um þjófnaðinn og heitir 100.000 $ í verðlaun hverjum þeim sem hefur uppi á indíánanum. Verðlaunaféð er fordæmalaust og Elliot Belt hugsar sér gott til glóðarinnar. Lukku Láki og skerfarinn eru þó ekki sannfærðir um sekt indíánans og einsetja sér að finna hann á undan mannaveiðaranum, enda er viðbúið að Bronco Fortworth muni ella hengja Tea Spoon án dóms og laga.

Fróðleiksmolar[breyta | breyta frumkóða]

  • Mannaveiðarinn er nokkurs konar óður Morris og Goscinny til spagettívestranna sem komu fram á sjónarsviðið á sjöunda áratug síðustu aldar. Þessar vestrakvikmyndir voru einkum gerðar af ítölskum kvikmyndaframleiðendum fyrir minna fé en tíðkaðist í Hollywood og voru margar teknar upp á Ítalíu og Spáni. Einna frægastar þessara mynda urðu myndir ítalska leikstjórans Sergio Leone sem skutu bandaríska leikaranum Lee Van Cleef (1925-1989) upp á stjörnuhimininn. Varð hann í kjölfarið ókrýndur konungur spagettívestranna. Elliot Belt í sögunni um Mannaveiðarann er eftirmynd hans.
  • Í bókinni gætir meira raunsæis en áður í lýsingu á aðstæðum frumbyggja Ameríku. Indíánarnir í sögunni eru fórnarlömb kynþáttafordóma og þurfa að hýrast á verndarsvæði og draga fram lífið með því að selja ferðamönnum minjagripi.
  • Í sögunni setja indíánarnir upp sérkennilegar grímur sem bera svip skrímslis Frankenstein´s eða öllu heldur enska leikarans Boris Karloff (1887-1969) sem lék skrímslið í kvikmyndum á fjórða áratug síðustu aldar. Hann hét réttu nafni William Henry Pratt.
  • Í bókinni kynnir Lukku Láki indíánann Tea Spoon sem sinn trygga félaga Tonto. Þetta er tilvísun til vestrahetjunnar The Lone Ranger sem birtist í sjónvarpsþáttum og kvikmyndum í Bandaríkjunum á fimmta og sjötta áratuginum.