Maðurinn með gylltu byssuna
.jpg)
Maðurinn með gylltu byssuna (enska: The Man With the Golden Gun) er bresk njósnamynd frá 1974 og níunda James Bond-kvikmyndin sem Eon Productions framleiddu. Þetta var önnur myndin þar sem Roger Moore fór með aðalhlutverkið. Myndin byggist lauslega á samnefndri skáldsögu eftir Ian Fleming frá 1965. Í myndinni leitar Bond að sólarorkurafal, Solex Agitator, sem nær nýtni sólarorkuvinnslu yfir 90%. Hann mætir þar leigumorðingjanum Francesco Scaramanga (Christopher Lee), „manninum með gylltu byssuna“, og handbendi hans, Nick Nack (Hervé Villechaize). Í einu af lokaatriðum myndarinnar takast Bond og Scaramanga á í byssueinvígi í bækistöð Scaramanga á kínversku yfirráðasvæði.
Maðurinn með gylltu byssuna var fjórða og síðasta myndin í röðinni sem Guy Hamilton leikstýrði. Handritið var eftir Richard Maibaum og Tom Mankiewicz. Bakgrunnurinn var olíukreppan 1973 sem var enn í gangi í Bretlandi þegar myndin var frumsýnd í desember 1974. Myndin endurspeglar líka áhuga á austrænum bardagalistum sem voru í tísku á þessum árum. Tökur fóru fram í Taílandi, Hong Kong, og Maká, meðal annars við hálfsokkið flakið af skemmtiferðaskipinu RMS Queen Elizabeth í Hong Kong-höfn, Bangkok, Phuket og á eyjunni Khao Phing Kan. Atriði sem gerast í Beirút voru ekki tekin þar.[1] Sögusvið bókarinnar er að mestu leyti á Jamaíku, en eftir nokkra yfirlegu var ákveðið að velja Taíland sem aðaltökustað.[2]
Margir gagnrýnendur voru óánægðir með myndina og töldu hana þá sístu í röðinni.[3] Christopher Lee fékk hrós fyrir sína frammistöðu, en gamansöm nálgun myndarinnar var gagnrýnd, sem og leikur bæði Moore og Britt Ekland (sem lék ástkonu Scaramanga).[4][5] Myndin kom út í plús, en var samt ein tekjulægsta Bondmyndin, sérstaklega samanborið við Lifið og látið aðra deyja.[6] Sagt var að þetta slaka gengi hefði næstum komið í veg fyrir frekara framhald á Bondmyndunum.[7] Titillag myndarinnar var sungið af skosku söngkonunni Lulu. Bók Flemings hafði komið út í íslenskri þýðingu sem Gyllta byssan hjá bókaútgáfunni Hildi árið 1970. Myndin var frumsýnd í Tónabíói í maí 1978.[8]
Þetta var síðasta myndin sem Albert R. Broccoli og Harry Saltzman framleiddu í sameiningu. Saltzman seldi helmingshlut sinn í eignarhaldsfélaginu Danjaq eftir útgáfu myndarinnar. Eftir það liðu þrjú ár þar til næsta mynd, Njósnarinn sem elskaði mig, kom út.
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ Cork, John; Stutz, Collin (2007). James Bond Encyclopedia. London. ISBN 978-1-4053-3427-3.
- ↑ „Inside The Man with the Golden Gun“. The Man with the Golden Gun Ultimate Edition, Disc 2 (DVD). MGM/UA Home Video. 2000.
- ↑ Malcolm, Derek (19. desember 1974). „Rebel without a pause“. The Guardian.
- ↑ Robinson, David (20. desember 1974). „A trip back to the forest of Dean“. The Times.
- ↑ Cocks, Jay (13 janúar 1975). „Cinema: Water Pistols“. Time.. bindi 121 no. 2. Afrit af uppruna á 2 október 2013. Sótt 9 ágúst 2011.
- ↑ „Box Office History for James Bond Movies“. The Numbers. Nash Information Services. Afrit af uppruna á 7 ágúst 2011. Sótt 8 ágúst 2011.
- ↑ Aldis, Ben (21. mars 2020). „The Man With The Golden Gun Almost Ended James Bond Movies“. Screen Rant. Afrit af uppruna á 22. mars 2020. Sótt 23. mars 2020.
- ↑ „Tónabíó“. Morgunblaðið. 13.5.1978. bls. 58.
