Loftslagsflokkunarkerfi Köppens

Loftslagsflokkunarkerfi Köppens er flokkunarkerfi fyrir loftslag á jörðinni sem Vladimír Köppen setti fyrstur fram árið 1884. Köppen flokkar loftslag jarðar í fimm yfirflokka og nokkra undirflokka og undirundirflokka, sem hver fær einkennisstaf. Yfirflokkarnir eru hitabeltisloftslag (A), temprað loftslag (B), meginlandsloftslag (D), og heimskautaloftslag (E). Fyrir utan heimskautaloftslag, fá flokkarnir árstíðabundinn undirflokk eftir úrkomu, sem er táknaður með litlum staf. Hitabeltisregnskógaloftslag, eða miðbaugsloftslag, fær til dæmis stafina „Af“. Flokkar B, D og E fá auk þess annan staf sem táknar hita. B og D geta þannig fengið þrjá stafi, en A og E aðeins tvo. „Cfb“ táknar þannig úthafsloftslag með heitu sumri, en „Dwb“ táknar meginlandsloftslag með monsúnvindum. Flokkarnir eru skilgreindir á mismunandi hátt eftir einkennum hverrar loftslagstegundar.

Flokkunarkerfi Köppens er notað víða til að flokka loftslag. Þýsk-rússneski veðurfarsfræðingurinn Vladimír Köppen setti það fyrst fram árið 1884, og gerði síðar talsverðar breytingar á því. Síðar gerði þýski veðurfarsfræðingurinn Rudolf Geiger frekari breytingar á kerfi Köppens árin 1954 og 1961, svo eftir það er kerfið stundum kallað Geiger-Köppen-flokkunarkerfið.

Kort sem sýnir loftslagsflokka Köppens og Geigers.

Af   Am   Aw   As

BWh   BWk   BSh   BSk

Csa   Csb   Csc

Cwa   Cwb   Cwc

Cfa   Cfb   Cfc

Dsa   Dsb   Dsc   Dsd

Dwa   Dwb   Dwc   Dwd

Dfa   Dfb   Dfc   Dfd

ET   EF