Langkirkja

Langkirkja eða basílika er tegund kirkjubygginga sem varð algeng á ármiðöldum þegar hún þróaðist út frá rómverskum dómshúsum. Á miðöldum voru kirkjur yfirleitt hringkirkjur eða langkirkjur.^[1] Dæmigerð langkirkja er aflöng ferhyrnd bygging með kirkjuskip og hliðarskip sitt hvoru megin við það. Þakið er hærra yfir kirkjuskipinu miðju og undir því eru gluggar efst á hliðarveggjum. Við enda kirkjuskipsins er kórinn, hálfhringlaga salur, stundum með hvolfþaki. Stundum eru langkirkjur með þverkirkju sem skilur að kórinn og kirkjuskipið, þar sem altarið er venjulega staðsett.

Á hámiðöldum kom rómanska kirkjan fram með miklum bogaþökum og þykkum veggjum. Síðar þróaðist þessi kirkjustíll yfir í gotneskar kirkjur síðmiðalda.

Tilvísanir

↑ Caraher, William R.; Pettegrew, David K. (28 febrúar 2019), Caraher, William R.; Davis, Thomas W.; Pettegrew, David K. (ritstjórar), „The Archaeology of Early Christianity: The History, Methods, and State of a Field“, The Oxford Handbook of Early Christian Archaeology (enska), Oxford University Press, bls. xv–27, doi:10.1093/oxfordhb/9780199369041.013.1, ISBN 978-0-19-936904-1

Þessi grein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.

[1] Caraher, William R.; Pettegrew, David K. (28 febrúar 2019), Caraher, William R.; Davis, Thomas W.; Pettegrew, David K. (ritstjórar), „The Archaeology of Early Christianity: The History, Methods, and State of a Field“, The Oxford Handbook of Early Christian Archaeology (enska), Oxford University Press, bls. xv–27, doi:10.1093/oxfordhb/9780199369041.013.1, ISBN 978-0-19-936904-1

[1]