Langa nítjánda öldin

Langa nítjánda öldin er hugtak sem er stundum notað yfir 125 ára tímabilið frá frönsku byltingunni 1789, fram að upphafi fyrri heimsstyrjaldar 1914. Upphaflega var hugtakið notað af sovéska sagnfræðingnum Ilja Ehrenburg^[1] og seinna tók breski sagnfræðingurinn Eric Hobsbawm það upp. Hobsbawm gerði tímabilinu skil í þremur bókum: The Age of Revolution: Europe 1789-1848 (1962), The Age of Capital: 1848-1875 (1975) og The Age of Empire: 1875-1914 (1987). Hobsbawm stillti síðan upp „stuttu tuttugustu öldinni“ frá upphafi fyrri heimsstyrjaldar 1914 að falli Sovétríkjanna 1991.^[2]

Tilvísanir

↑ Gasan Gusejnov (29 apríl 2011). „Long Centuries“. the-tls.co.uk. Sótt 23. desember 2017.
↑ Hobsbawm, Eric (1995) [1994]. The Age of Extremes: The Short Twentieth Century, 1914–1991. London: Abacus. ISBN 978-0-349-10671-7.

Þessi grein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.

[1] Gasan Gusejnov (29 apríl 2011). „Long Centuries“. the-tls.co.uk. Sótt 23. desember 2017.

[2] Hobsbawm, Eric (1995) [1994]. The Age of Extremes: The Short Twentieth Century, 1914–1991. London: Abacus. ISBN 978-0-349-10671-7.

[1]

[2]