Knud Kristensen
| Knud Kristensen | |
|---|---|
 | |
| Forsætisráðherra Danmerkur | |
| Í embætti 7. nóvember 1945 – 13. nóvember 1947 | |
| Þjóðhöfðingi | Kristján 10. Friðrik 9. |
| Forveri | Vilhelm Buhl |
| Eftirmaður | Hans Hedtoft |
| Persónulegar upplýsingar | |
| Fæddur | 26. október 1880 Ringkøbing, Danmörku |
| Látinn | 28. september 1962 (81 árs) Humlebæk, Danmörku |
| Þjóðerni | Danskur |
| Stjórnmálaflokkur | Venstre (til 1953) Óháði flokkurinn (frá 1953) |
Knud Kristensen (26. október 1880 – 28. september 1962) var forsætisráðherra Danmerkur frá 7. nóvember 1945 til 13. nóvember 1947 í fyrstu kjörnu ríkisstjórn landsins eftir hernám Þjóðverja í seinni heimsstyrjöldinni. Eftir þingkosningarnar 1945 myndaði Kristensen minnihlutastjórn Venstre-flokksins.[1][2]
Æviágrip
[breyta | breyta frumkóða]Knud Kristensen var menntaður búfræðingur og bóndi að atvinnu. Frá 1901 til 1902 nam hann við Kaupmannahafnarháskóla, frá 1903 til 1904 við Dalum-landbúnaðarskólann og frá 1906 til 1907 við lýðháskólann í Askov. Frá 1907 til 1920 átti hann býli við Ødsted í Vejle, og síðan Biviumgård í Humlebæk. Hann var kjörinn á þing í fyrsta sinn árið 1920. Hann var aftur kjörinn á þing árið 1932 og sat á þingi þar til hann sagði upp þingsæti sínu 15. janúar 1949.
Þegar Kristensen var forsætisráðherra samþykkti þingið ný almannatryggingalög í júní 1946 þar sem greiðslur voru hækkaðar. Eftirlaunaaldur karlmanna var hækkaður úr 60 árum í 65 en eftirlaun voru áfram greidd til fólks yfir 69 ára aldri ef það var við slæma heilsu eða í sértilfellum. Með nýjum lögum um framkvæmdastyrki í apríl 1946 var stjórnvöldum boðið upp á lága vexti til að styðja byggingar húsnæðis fyrir þurfafólk, auk þess sem leigustyrkir voru innleiddir fyrir fjölskyldur með ung börn.[3]
Kristensen sagði af sér sem forsætisráðherra þegar danska þingið samþykkti vantrauststillögu gegn honum vegna misheppnaðra fyrirætlana hans um að innlima Suður-Slésvík í Danmörku. Danmörk hafði afsalað sér Slésvík og Holtsetalandi eftir seinna Slésvíkurstríðið árið 1864 og hafði endurheimt hluta Norður-Slésvíkur eftir fyrri heimsstyrjöldina þegar þjóðaratkvæðagreiðsla var haldin þar um framtíð héraðsins. Tilraunir Dana til að endurinnlima Suður-Slésvík eftir seinni heimsstyrjöldina runnu út í sandinn vegna andstöðu íbúa Suður-Slésvíkur. Hugh Champion de Crespigny, hernámsstjóri Breta í Slésvík, stóð með þýskum almenningi í málinu þar sem hann óttaðist að mikil íbúafjölgun vegna brottreksturs Þjóðverja frá landsvæðum sem hafði verið afsalað til Póllands myndi valda glundroða.
Ósigurinn í Slésvíkurmálinu leiddi til þess að Kristensen varð fráhverfur eigin stjórnmálaflokki. Þegar ný stjórnarskrá var innleidd í Danmörku árið 1953 sagði Kristensen sig úr Venstre og stofnaði nýjan flokk, Óháða flokkinn (De Uafhængige). Nýi flokkurinn náði aldrei verulegum áhrifum.[4]
Heimildir
[breyta | breyta frumkóða]- Kristian Hvidt (1995) Statsministre i Danmark fra 1913 til 1995 (Copenhagen: Nyt nordisk forlag A. Busck) ISBN 9788717065703
- Hanne Eriksen (1978) Partiet De Uafhængige 1953-1960 (Odense Universitetsforlag) ISBN 87-7492-235-1.
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ „Knud Kristensen, 1880-1962“. danmarkshistorien.dk. Afrit af upprunalegu geymt þann 12 nóvember 2019. Sótt 1 nóvember 2019.
- ↑ „Regeringen Knud Kristensen“. Statsministeriete. Sótt 1 nóvember 2019.
- ↑ Harald Westergård Andersen. „Knud Kristensen“. Dansk Biografisk Leksikon, Gyldendal. Sótt 1 nóvember 2019.
- ↑ „De Uafhængige: Partiprogram, 1953“. danmarkshistorien.dk. Afrit af upprunalegu geymt þann 12 nóvember 2019. Sótt 1 nóvember 2019.
| Fyrirrennari: Vilhelm Buhl |
|
Eftirmaður: Hans Hedtoft | |||
