Harmonikka
Harmonikka, harmónikka eða harmóníka (oft stytt sem nikka) er blásturshljóðfæri í kassa með hljómborði, knúið af fýsibelg sem hljóðfæraleikarinn stýrir með höndum. Hljóðið myndast í málmfjöðrum sem takkarnir stýra loftflæðinu til. Harmonikkan er talin vera fundin upp í Þýskalandi á fyrri hluta 19. aldar.[1] Á sama tíma þróaðist konsertínan í Englandi og munnharpan í Frakklandi, en þetta eru helstu tónfjöðurhljóðfærin sem urðu til í Evrópu, undir áhrifum frá kínverskum hljóðfærum eins og sheng.[2] Helstu gerðir harmonikka eru píanónikkur og hnappanikkur, eftir því hvort hljómborðið þar sem laglínan er leikin er eins og á píanói eða með hringlaga hnöppum. Hinn helmingur harmonikkunnar er með hnappa sem mynda bassatóna eða fyrirfram stillta hljóma.
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ Henry Doktorski (22. júní 2006). „Interview with Fredrik Dillner - The Owner of What May Be the World's Oldest Accordion“. The Free-Reed Journal.
- ↑ Helga Kristbjörg Guðmundsdóttir (30.4.2010). Harmonikan: Saga, samsetning og menning (PDF) (Thesis). Listaháskóli Íslands.
