Hólmín
| Dysprósín | Hólmín | Erbín | |||||||||||||||||||||||
| Einsteinín | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Hólmín er frumefni með efnatáknið Ho og sætistöluna 67. Hólmín er silfurhvítur sjaldgæfur jarðmálmur og ellefta lantaníðið. Hólmín er tiltölulega mjúkt, mótanlegt og nokkuð tæringarþolið. Líkt og mörg lantaníð er hólmín of hvarfgjarnt til að finnast hreint í náttúrunni. Hreint hólmín myndar hægt gulleitt oxíð í snertingu við súrefni. Það tærist hratt í vatni og brennur við hita í súrefni.
Hólmín kemur fyrir í náttúrunni ásamt öðrum lantaníðum eins og túlíni. Það er tiltölulega sjaldgæft og myndar aðeins 1,4 milljónahluta af jarðskorpunni, svipað og volfram. Sænski efnafræðingurinn Per Theodor Cleve uppgötvaði hólmín og einangraði það fyrstur úr jarðefnum árið 1878. Það dregur nafn sitt af Stokkhólmi í latnesku útgáfunni Holmia.[1][2][3]
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ Marshall, James L. Marshall; Marshall, Virginia R. Marshall (2015). „Rediscovery of the elements: The Rare Earths–The Confusing Years“ (PDF). The Hexagon: 72–77. Sótt 30. desember 2019.
- ↑ „Holmium“. Royal Society of Chemistry. 2020. Sótt 4 janúar 2020.
- ↑ Stwertka, Albert (1998). A guide to the elements (2nd. útgáfa). bls. 161.
