Fara í innihald

Formúla 1 2019

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
A black man in his early thirties with short facial hair smiling while wearing a hat.
Lewis Hamilton vann sinn sjötta heimsmeistaratitil ökumanna
portrait of Valtteri Bottas
Liðsfélagi Hamilton,Valtteri Bottas, endaði í öðru sæti keyrandi fyrir Mercedes.
portrait of Max Verstappen
Max Verstappen endaði í þriðja sæti keyrandi fyrir Red Bull-Honda
A black Formula One car drives between some gravel and some tarmac on a paved area painted in the colours of the Italian flag.
Mercedes vann heimsmeistaratitil bílasmiða sjötta árið í röð.
Ferrari endaði í öðru sæti í heimsmeistaramóti bílasmiða, þriðja árið í röð.
Red Bull Racing endaði í þriðja sæti, þriðja árið í röð.

2019 FIA Formúla 1 Heimsmeistarakeppnin var 70 tímabilið af Formúlu 1 heimsmeistarakeppninni. Það er samkvæmt Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), stjórn alþjóðlegra akstursíþrótta, hæsti flokkur í keppni bíla án yfirbyggingar yfir hjóla. Ökumenn og lið kepptu um tvö titla, annarsvega heimsmeistaratitil ökumanna og hinsvegar heimsmeistaratitil bílasmiða. Tímabilið byrjaði í mars og endaði í desember, það spannaði 21 kappakstur. Kínverski kappaksturinn 2019 náði þeim áfanga að vera 1000 kappaksturinn í Formúlu 1 frá upphafi.[1]

Lewis Hamilton og Mercedes komu inn sem ríkjandi heimsmeistarar og vörðu sína titla örugglega. Mercedes vann sinn sjötta heimsmeistaratitil bílasmiða í röð og jafnaði þannig met Ferrari frá 1999 til 2004.

Lið og ökumenn

[breyta | breyta frumkóða]
Lið og ökumenn sem kepptu á 2019 tímabilinu
Lið Bílasmiðir Grind Vél Ökumenn
Númer Nafn ökumanna Umferðir
SvissAlfa Romeo Racing Alfa Romeo Racing-Ferrari C38 Ferrari 064 7
99		 FinnlandKimi Räikkönen
ÍtalíaAntonio Giovinazzi		 Allar
Allar
ÍtalíaScuderia Ferrari Ferrari SF90 Ferrari 064 5
16		 ÞýskalandSebastian Vettel
MónakóCharles Leclerc		 Allar
Allar
BandaríkinHaas F1 Team Haas-Ferrari VF-19 Ferrari 064 8
20		 FrakklandRomain Grosjean
DanmörkKevin Magnussen		 Allar
Allar
BretlandMcLaren Formula 1 Team McLaren-Renault MCL34 Renault E-Tech 19 4
55		 BretlandLando Norris
SpánnCarlos Sainz Jr.		 Allar
Allar
ÞýskalandMercedes-AMG Petronas Motorsport Mercedes F1 W10 EQ Power+ Mercedes M10 EQ Power+ 44
77		 BretlandLewis Hamilton
FinnlandValtteri Bottas		 Allar
Allar
BretlandSportPesa Racing Point F1 Team Racing Point-BWT Mercedes RP19 BWT Mercedes 11
18		 MexíkóSergio Pérez
KanadaLance Stroll		 Allar
Allar
AusturríkiAston Martin Red Bull Racing Red Bull Racing-Honda RB15 Honda RA619H 10
23
33		 FrakklandPierre Gasly
TaílandAlexander Albon
HollandMax Verstappen		 1-12
13-21
Allar
FrakklandRenault F1 Team Renault R.S.19 Renault E-Tech 19 3
27		 ÁstralíaDaniel Ricciardo
ÞýskalandNico Hülkenberg		 Allar
Allar
ÍtalíaRed Bull Toro Rosso Honda Scuderia Toro Rosso-Honda STR14 Honda RA619H 23
10
26		 TaílandAlexander Albon
FrakklandPierre Gasly
RússlandDaniil Kvyat		 Allar
Allar
BretlandROKiT Williams Racing Williams-Mercedes FW42 Mercedes M10 EQ Power+ 63
88		 BretlandGeorge Russell
PóllandRobert Kubica		 Allar
Allar
Heimildir:[2]

Liðsbreytingar

[breyta | breyta frumkóða]

Red Bull Racing lauk 12 ára samstarfi sínu við Renault og fór yfir í vélar frá Honda líkt og systur lið sitt Toro Rosso sem byrjaði með Honda vélar árið 2018.[3]

Racing Point Force India varð endanlega að Racing Point F1 liðinu eftir að hópur leiddur af Lawrence Stroll kláraði kaup sín á liðinu og þeirra eignum.[4]

Sem hluti af samstarfssamning sínum varð Sauber liðið að Alfa Romeo Racing,[5] liðið keppti samt áfram undir Svissneskum fána og hélt höfuðstöðvum sínum í Hinwil, Sviss. Sauber nafnið kom aftur inn í Formúlu 1 árið 2024 sem Kick Sauber eftir að samningur við Alfa Romeo rann út.

Ökumannsbreytingar

[breyta | breyta frumkóða]
Alex Albon (vinstri), Lando Norris (miðju) og George Russell (hægri) áttu allir frumraun sína í Formúlu 1 með Toro Rosso, McLaren og Williams hvor fyrir sig.

Nokkrar ökumannsbreytingar áttu sér stað fyrir 2019 tímabilið. Daniel Ricciardo fór til Renault frá Red Bull eftir 5 ár með liðinu.[6] Pierre Gasly var færður frá Toro Rosso í sætið hans Ricciardo hjá Red Bull.[7] Daniil Kvyat kom aftur til Toro Rosso eftir að hafa seinast keyrt fyrir þá árið 2017.[8] Liðsfélagi Kvyat var nýliðinn Alexander Albon en hann kom í stað Brendon Hartley.[9] Albon varð annar Taílenski ökumaðurinn í Formúlu 1 á eftir Prins Bira.[10]

Sainz, sem var á láni frá Red Bull til Renault árið 2018, fékk ekki nýjan samning hjá Red Bull og fór til McLaren í stað tvöfalda heimsmeistarans Fernando Alonso sem tilkynnti að hann myndi hætta eftir 2018 tímabilið.[11] Liðsfélagi Sainz var Lando Norris sem kom nýr inn í Formúlu 1 eftir að sigra 2017 evrópsku Formúlu 3 mótaröðina og enda í öðru sæti í Formúlu 2 2018,[12] Norris kom í stað Stoffel Vandoorne sem fór úr Formúlu 1 yfir í Formúlu E ásamt því að vera varaökumaður Mercedes.[13]

Charles Leclerc fór frá Alfa Romeo Racing eftir eitt ár og kom í stað Kimi Räikkönen hjá Ferrari.[14] Räikkönen fór aftur til Alfa Romeo, áður Sauber, sem hann byrjaði ferilinn með árið 2001.[15] Liðsfélagi hans hjá Alfa Romeo var Antonio Giovinazzi.[16] Marcus Ericsson fór frá liðinu og fór að keppa í IndyCar ásamt því að vera varaökumaður Alfa Romeo.[17]

Lance Stroll fór frá Williams til Racing Point, í stað Esteban Ocon.[18] Ocon varð þá varaökumaður Mercedes ásamt Stoffel Vandoorne.[19] Ríkjandi Formúlu 2 meistarinn George Russell tók sæti Stroll hjá Williams.[20] Sergey Sirotkin fór frá Williams og Robert Kubica tók hans sæti. Kubica kom þá aftur í Formúlu 1 eftir 8 ára frá íþróttinni eftir næstum banvænt slys í rallakstri árið 2011 þar sem hann slasaðist illa á höndum.[21]

Mið-tímabils breytingar

[breyta | breyta frumkóða]

Fyrir belgíska kappaksturinn tilkynnti Red Bull að Pierre Gasly myndi vera færður í systurliðið Toro Rosso og Alexander Albon myndi vera færður frá Toro Rosso til Red Bull og að báðir ökumenn myndi verða í lok tímabils til að ákveða hverjir myndu keyra fyrir Red Bull árið 2020.[22] Ákvörðunin var gagnrýnd þar sem Gasly hafði aðeins 12 keppnir í Red Bull bílnum til að sanna sig.[23]

Umferðir

[breyta | breyta frumkóða]
Umferð Kappakstur Ráspóll Hraðasti hringur Sigurvegari ökumaður Sigurvegari lið
1 Ástralía Ástralski kappaksturinn Bretland Lewis Hamilton Finnland Valtteri Bottas Finnland Valtteri Bottas Þýskaland Mercedes
2 Barein Barein kappaksturinn Mónakó Charles Leclerc Mónakó Charles Leclerc Bretland Lewis Hamilton Þýskaland Mercedes
3 Kína Kínverski kappaksturinn Finnland Valtteri Bottas Frakkland Pierre Gasly Bretland Lewis Hamilton Þýskaland Mercedes
4 Aserbaísjan Aserbaídsjan kappaksturinn Finnland Valtteri Bottas Mónakó Charles Leclerc Finnland Valtteri Bottas Þýskaland Mercedes
5 Spánn Spænski kappaksturinn Finnland Valtteri Bottas Bretland Lewis Hamilton Bretland Lewis Hamilton Þýskaland Mercedes
6 Mónakó Mónakóski kappaksturinn Bretland Lewis Hamilton Frakkland Pierre Gasly Bretland Lewis Hamilton Þýskaland Mercedes
7 Kanada Kanadíski kappaksturinn Þýskaland Sebastian Vettel Finnland Valtteri Bottas Bretland Lewis Hamilton Þýskaland Mercedes
8 Frakkland Franski kappaksturinn Bretland Lewis Hamilton Þýskaland Sebastian Vettel Bretland Lewis Hamilton Þýskaland Mercedes
9 Austurríki Austurríski kappaksturinn Mónakó Charles Leclerc Holland Max Verstappen Holland Max Verstappen Austurríki Red Bull Racing-Honda
10 Bretland Breski kappaksturinn Finnland Valtteri Bottas Bretland Lewis Hamilton Bretland Lewis Hamilton Þýskaland Mercedes
11 Þýskaland Þýski kappaksturinn Bretland Lewis Hamilton Holland Max Verstappen Holland Max Verstappen Austurríki Red Bull Racing-Honda
12 Ungverjaland Ungverski kappaksturinn Holland Max Verstappen Holland Max Verstappen Bretland Lewis Hamilton Þýskaland Mercedes
13 Belgía Belgíski kappaksturinn Mónakó Charles Leclerc Þýskaland Sebastian Vettel Mónakó Charles Leclerc Ítalía Ferrari
14 Ítalía Ítalski kappaksturinn Mónakó Charles Leclerc Bretland Lewis Hamilton Mónakó Charles Leclerc Ítalía Ferrari
15 Singapúr Singapúr kappaksturinn Mónakó Charles Leclerc Danmörk Kevin Magnussen Þýskaland Sebastian Vettel Ítalía Ferrari
16 Rússland Rússneski kappaksturinn Mónakó Charles Leclerc Bretland Lewis Hamilton Bretland Lewis Hamilton Þýskaland Mercedes
17 Japan Japanski kappaksturinn Þýskaland Sebastian Vettel Bretland Lewis Hamilton Finnland Valtteri Bottas Þýskaland Mercedes
18 Mexíkó Mexíkóski kappaksturinn Mónakó Charles Leclerc Mónakó Charles Leclerc Bretland Lewis Hamilton Þýskaland Mercedes
19 Bandaríkin Bandaríski kappaksturinn Finnland Valtteri Bottas Mónakó Charles Leclerc Finnland Valtteri Bottas Þýskaland Mercedes
20 Brasilía Brasilíski kappaksturinn Holland Max Verstappen Finnland Valtteri Bottas Holland Max Verstappen Austurríki Red Bull Racing-Honda
21 Sameinuðu arabísku furstadæmin Abú Dabí kappaksturinn Bretland Lewis Hamilton Bretland Lewis Hamilton Bretland Lewis Hamilton Þýskaland Mercedes
Heimildir:[24]

Tilvísanir

[breyta | breyta frumkóða]
  1. ↑ Matt Morlidge (11. desember 2018). „F1 chiefs wanted to move British GP to stage 1,000th GP at Silverstone“. skysports.com. Sótt 12. maí 2025.
  2. ↑ „2019 F1 GRID – All the drivers and teams racing this year“. formula1.com. 2. febrúar 2019. Sótt 12. maí 2025.
  3. ↑ Lawrence Barretto (19. nóvember 2019). „How Honda and Red Bull's partnership is taking shape“. formula1.com. Sótt 12. maí 2025.
  4. ↑ „Force India become Racing Point for 2019“. formula1.com. 1. desember 2018. Sótt 12. maí 2025.
  5. ↑ Scott Mitchell (1. febrúar 2019). „Sauber F1 team renamed Alfa Romeo Racing“. motorsport.com. Sótt 12. maí 2025.
  6. ↑ „Daniel Ricciardo to leave Red Bull to join Renault at end of Formula One season“. abc.net.au. 3. ágúst 2018. Sótt 12. maí 2025.
  7. ↑ Pete Gill (6. desember 2018). „Pierre Gasly joins Red Bull for 2019“. skysports.com. Sótt 12. maí 2025.
  8. ↑ „Daniil Kvyat to return to Toro Rosso for 2019 season“. formula1.com. 29. september 2018. Sótt 12. maí 2025.
  9. ↑ „Albon to partner Kvyat at Toro Rosso in 2019“. formula1.com. 26. nóvember 2018. Sótt 12. maí 2025.
  10. ↑ „Thailand – Grands Prix started“. statsf1.com. Sótt 12. maí 2025.
  11. ↑ Laurence Edmondson (16. ágúst 2018). „McLaren confirms Carlos Sainz as Fernando Alonso's replacement“. espn.com. Sótt 12. maí 2025.
  12. ↑ Pete Gill (14. desember 2018). „Lando Norris joins McLaren for Formula 1 2019: The full story“. skysports.com. Sótt 12. maí 2025.
  13. ↑ Phillip van Osten (15. október 2018). „Vandoorne confirms move to Formula E with HWA!“. f1i.com. Sótt 12. maí 2025.
  14. ↑ „Leclerc to replace Raikkonen at Ferrari for 2019“. formula1.com. 11. september 2018. Sótt 12. maí 2025.
  15. ↑ Oana Popoiu (11. september 2018). „Raikkonen joins Sauber for two seasons“. f1zone.net. Sótt 12. maí 2025.
  16. ↑ Sergiu Tudose (26. september 2018). „Alfa Romeo Sauber Signs Italian Driver Antonio Giovinazzi For 2019“. carscoops.com. Sótt 12. maí 2025.
  17. ↑ David Malsher (30. október 2018). „Sauber F1 driver Marcus Ericsson gets 2019 Schmidt IndyCar seat“. autosport.com. Sótt 12. maí 2025.
  18. ↑ „Racing Point reveal their 2019 identity“. formula1.com. 13. febrúar 2019. Sótt 12. maí 2025.
  19. ↑ „Ocon to be Mercedes reserve and third driver for 2019“. formula1.com. 23. nóvember 2018. Sótt 12. maí 2025.
  20. ↑ „Williams sign Mercedes junior Russell on multi-year deal“. formula1.com. 12. október 2018. Sótt 12. maí 2025.
  21. ↑ Andrew Benson (22. nóvember 2018). „Robert Kubica: Polish driver to make F1 comeback with Williams in 2019“. bbc.com. Sótt 12. maí 2025.
  22. ↑ Valentin Khorounzhiy (12. ágúst 2019). „Albon replaces Gasly at Red Bull from Spa“. motorsport.com. Sótt 12. maí 2025.
  23. ↑ Jonathan Noble (31. ágúst 2019). „Horner defends nature of Red Bull F1's young driver programme“. autosport.com. Sótt 12. maí 2025.
  24. ↑ „FIA Formula One World Championship Results 2019“. motorsportstats.com. Sótt 12. maí 2025.
Sótt frá „https://is.wikipedia.org/w/index.php?title=Formúla_1_2019&oldid=1915187“