Fjöldaútdauðinn á kvarter

Hugmynd listamanns um dýralíf á Norður-Spáni undir lok síðustu ísaldar: villhestar, loðfílar, hellaljón, hreindýr og loðnashyrningur.

Fjöldaútdauðinn á kvarter er fjöldaútdauði risaspendýra og rándýra sem lifðu á þeim, sem átti sér stað yfir langt tímabil frá síðpleistósen að upphafi hólósen, á kvartertímabilinu. Á þessum tíma dóu út 15 af 16 ættkvíslum risaspendýra á Sahúlgrunni (Ástralíu og Papúu-Nýju-Gíneu) og 33 af 45 ættkvíslum í Norður-Ameríku. Þessi fjöldaútdauði greinist frá fyrri fjöldaútdauðum að því leyti að hann bitnaði nær eingöngu á risaspendýrum, en minni spendýr urðu ekki fyrir áhrifum, og hann leiddi ekki til þróunar arftaka hinna útdauðu ættkvísla. Á þessum tíma varð loftslag hlýrra og þurrara um leið og menn breiddust út til landsvæða sem þeir höfðu ekki áður komið til. Deilt er um hvort þessara atriða hafi haft meiri áhrif á útdauða risaspendýranna.

Tilvísanir

  Þessi grein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.