Fótboltafélag Ísafjarðar
Fótboltafélag Ísafjarðar var fótboltafélag sem var starfrækt var á árunum 1912/1913 til 1926.[1]
Árið 1913 var byrjað að tala um Fótboltafélag Ísafirðinga í fjölmiðlum og sama ár fékk félagið leyfi til að ryðja leikvöll á ytri hluta Eyrartúnsins sem fékk nafnið Hrossataðsvellir en hann var aðal íþróttavöllur bæjarins í um hálfa öld.[2]
Félagið var formlega stofnað á Ísafirði þann 3. maí 1914 og í fyrstu formlegu stjórn félagsins sátu Egill V. Sandholt, formaður, Árni J. Árnason, gjaldkeri og Ketill Guðmundsson, ritari.[2]
Árið 1921 var nafni félagsins breytt í Knattspyrnufjelag Ísafjarðar og tók Brynjólfur Jóhannesson, bankamaður og síðar leikari, við formennsku.[3] Sama ár mætti félagið Íslandsmeisturum Víkings í vináttuleik á Ísafirði en það var í fyrsta sinn sem knattspyrnulið úr Reykjavík fór í keppnisferð út á land.[3] Árið eftir mættu þeir Íslandsmeisturum Frams á Ísafirði.[4]
Félagið hætti að senda lið til keppni árið 1923, sama ár og Brynjólfur flutti til Reykjavíkur, og var formlega slitið árið 1926 en eignir þess voru gefnar til Háskóla Íslands.[1][5]
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- 1 2 „Knattspyrnufélagið Hörður“. safnis.is. Skjalasafn Ísafjarðarbæjar. Sótt 15 apríl 2025.
- 1 2 Knattspyrnusaga Ísfirðinga, bls. 28.
- 1 2 Knattspyrnusaga Ísfirðinga, bls. 41.
- ↑ Knattspyrnusaga Ísfirðinga, bls. 47.
- ↑ Knattspyrnusaga Ísfirðinga, bls. 43.
Heimildir
[breyta | breyta frumkóða]- Sigurður Pétursson (2017). Knattspyrnusaga Ísfirðinga. Púkamót, félag. ISBN 978-9935-24-189-4.