Eitel-Friedrich Kentrat
Eitel-Friedrich Kentrat | |
|---|---|
| Fæddur | 11. september 1906 Stahlheim, Lothringen, Þýska keisaradæmið |
| Dáinn | 9. janúar 1974 (67 ára) Barmbek, Vestur-Þýskaland |
| Þjóðerni | Þýskur |
| Störf | Kafbátaforingi |
| Ár virkur | 1928–1945 |
Eitel-Friedrich Kentrat (11. september 1906 – 9. janúar 1974) var kafbátaforingi í þýska sjóhernum í seinni heimsstyrjöldinni. Hann er þekktur fyrir að stýrt lengstu eftirlitsferð kafbáts í síðari heimsstyrjaldinni þegar U-196 fór úr höfn 13. mars 1943 og kom aftur til hafnar 23. október 1943, 225 dögum síðar. Á Íslandi er hann þekktastur fyrir að árás sína á Fróða ÍS 454 árið 1941.
Ferill
[breyta | breyta frumkóða]Kentrat stýrði kafbátunum U-8, U-74 og U-196, og sökkti tuttugu og einu skipi bandamanna í sjö eftirlitsferðum, þar á meðal HMCS Lewis.
Að morgni 11. mars 1941, réðst U-74, undir stjórn Kentrat, á línuveiðarann Fróða ÍS 454 með þeim afleiðingum að fimm úr áhöfn Fróða létu lífið.[1][2]
Kentrat varð vitni af síðustu sjóorrustu orrustuskipsins Bismarck þann 27. maí 1941. Flotastjórn Þjóðverja hafði skipað U-556 undir stjórn Herbert Wohlfarth til að sækja stríðsdagbókina úr Bismarck. Skipunin var einnig send áfram á Kentrat og U-74. Hvorugum kafbátnum tókst að ná til Bismarcks áður en skipinu var sökkt. U-74 bjargaði þremur úr áhöfn skipsins, þeim Georg Herzog, Otto Höntzsch og Herbert Manthey, úr björgunarbát eftir komu sína á svæðið.
Árið 1943 var Kentrat gagnrýndur harðlega af æðsta stjórnanda kafbátaflotans (Befehlshaber der U-Boote eða BdU) eftir að hafa ekki komið kafbátnum U-197 til bjargar. Skipherra U-197 hafði sent frá sér neyðarkall þann 20. ágúst 1943 eftir árás sjóflugvéla bandamanna. Kentrat var tvívegis skipað af BdU að koma U-197 til aðstoðar en þegar hann lét loks til leiðast þá var U-197 sokkinn með allri áhöfn.[3]
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ „Sorglegir atburðir“. Ægir. 1941.03.01. bls. 74. Sótt 2. júní 2025 – gegnum Tímarit.is.
- ↑ Skúli Sæland (30 janúar 2004). „Hversu mörgum íslenskum skipum var sökkt í seinni heimsstyrjöldinni?“. Vísindavefurinn. Sótt 2 júní 2025.
- ↑ Busch & Röll 2003, p. 181.
Heimildir
[breyta | breyta frumkóða]- Busch, Rainer; Röll, Hans-Joachim (2003). Der U-Boot-Krieg 1939–1945 — Die Ritterkreuzträger der U-Boot-Waffe von September 1939 bis Mai 1945 (þýska). Hamburg, Berlin, Bonn Germany: Verlag E.S. Mittler & Sohn. ISBN 978-3-8132-0515-2.
- Fellgiebel, Walther-Peer (2000) [1986]. Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939–1945 — Die Inhaber der höchsten Auszeichnung des Zweiten Weltkrieges aller Wehrmachtteile (þýska). Friedberg, Germany: Podzun-Pallas. ISBN 978-3-7909-0284-6.
- Scherzer, Veit (2007). Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives (þýska). Jena, Germany: Scherzers Militaer-Verlag. ISBN 978-3-938845-17-2.
Ytri tenglar
[breyta | breyta frumkóða]- Ævisaga á uboat.net